Biogram:
Lelewel Jan Paweł herbu Lelewel (1796-1847), inżynier i oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się w 1796 r. w Warszawie jako syn Karola Maurycego, cześnika liwskiego i radcy Komisji Oświecenia, kapitana Gwardii Pieszej Koronnej, dziedzica dóbr Wola Cygowska, i Ewy z Szelutów (Szelucianki), córki Franciszka, cześnika rzeczyckiego. W 1809 r. wstąpił do Korpusu Kadetów. W 1812 r. został przydzielony do sztabu dywizji generała Antoniego Kosińskiego. 18 VI 1815 r. z sierżanta-majora Korpusu Kadetów postąpił na stopień podporucznika do Korpusu Inżynierów Królestwa Polskiego. 15 XII 1815 r. został odkomenderowany na wniosek gen. Jeana Mallet'a na jego adiutanta polowego. 24 IV 1818 r. awansował na stopień porucznika z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. 1 XII 1820 r. otrzymał Order Świętego Włodzimierza 4. Klasy. 24 I 1821 r. był urlopowany na 1 miesiąc do guberni wołyńskiej. 12 IV 1822 r. awansował na stopień kapitana 2. klasy z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. 15 IX 1824 r. był urlopowany na 15 dni do guberni wołyńskiej. 4 IV 1827 r. był ponownie urlopowany na 15 dni do guberni wołyńskiej. Wyróżnił się przy umacnianiu Zamościa. Został skierowany do prac przy budowie Kanału Augustowskiego, gdzie w 1827 r. budował śluzę Swoboda oraz nadzorował wykonywanie wykopów. W 1830 r. zaprojektował stały most pod Warszawą. W trakcie powstania listopadowego był komendantem Pragi. Następnie wyjechał do Francji, a później do Szwajcarii, gdzie w 1837 r. został naczelnym inżynierem dróg i mostów. Zmarł w Berlinie w 1847 r.
Funkcje poza służbą wojskową:
1827 - budowa kanału augustowskiego
1830 - zaprojektował stały most pod Warszawą
1837 - naczelny inżynier dróg i mostów
