Lebrun Adam (Le Brun)

Biogram:


Lebrun (Le Brun) Adam (1787-1825), oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się 15 XII 1787 r. w Krakowie jako syn Józefa i Joanny z Gnoińskich, zamieszkałych w Krakowie przy ul. Floriańskiej 517. 4 XII 1806 r. wstąpił do artylerii Księstwa Warszawskiego w stopniu sierżanta. 1 VII 1807 r. przeszedł w stopniu adiutanta podoficera do 3 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej. Wziął udział w kampanii z lat 1806-1807. 15 VII 1807 r. awansował na podporucznika. 10 I 1808 r. otrzymał awans na porucznika zatwierdzony 20 VI 1808 r. 3 XI 1808 r. rozpoczął służbę w 7 Kompanii 1 Batalionu. Po reorganizacji Legii 7 XI 1808 r. przeznaczony został do kompanii woltyżerów 2 Batalionu 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. W latach 1808-1812 wziął udział w walkach w Hiszpanii m.in. w oblężeniu Saragossy, Tortozy i Walencji, w walkach w Aragonii i w Nawarze oraz w bitwie pod Puzol. 26 XI 1810 r. otrzymał Krzyż Złoty Virtuti Militari nr 4128. Na wniosek Rady Gospodarczej pułku i jego dowódcy z 28 X 1810 r. i 26 VIII 1811 r. awansował na kapitana. Dnia 20 VII 1811 r. był w Saragossie. Do 1812 r. służył w 6 Kompanii. W 1812 r. uczestniczył w wyprawie na Rosję w stopniu kapitana adiutanta-majora. 17 XI 1812 r. był ranny w bitwie pod Krasnem i został wzięty do niewoli. 4 II 1815 r. z Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej w stopniu kapitana został wcielony do 3 Pułku Strzelców Pieszych armii Królestwa Polskiego. 15 II został przeniesiony w stopniu kapitana na adiunkta sztabu w 1 Dywizji Piechoty. 28 III 1816 r. został przeniesiony do 6 Pułku Piechoty Liniowej z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. 10 III 1821 r. został dymisjonowany na własne żądanie w stopniu majora z pozwoleniem noszenia munduru. Był współwłaścicielem obok Amelii z Dembińskich Ludwikowej Dembińskiej dóbr Przysuchy z przyległościami w powiecie opoczyńskim. Zmarł 30 VIII 1825 r. w Warszawie, został pochowany 1 IX 1825 r. na Cmentarzu Powązkowskim. Dnia 8 VI 1826 r. rejent kancelarii hipotecznej województwa sandomierskiego w Radomiu Jabłkowski wszczął postępowanie spadkowe z 1-roczną karencją. Dla podziału majątku licytacja dóbr przysuskich wyznaczona została na dzień 18 I 1827 r. w Trybunale Cywilnym województwa sandomierskiego w Radomiu. Był ożeniony z Karoliną Teresą Dembińską, córką Ignacego, starościca wolbromskiego (1780 r.). Z nią miał syna Adolfa Franciszka Józefa, urzędnika w Kielcach (1845 r.). Po jego śmierci otrzymała rentę wdowią w wymiarze rocznym 325,02 złotych polskich wypłaconą w latach 1831-1832 w Kasie Głównej Komisji województwa] mazowieckiego w Warszawie.

Miejsce urodzenia:


Kraków

Ojciec:


Lebrun Józef

Matka:


Lebrun Joanna z d. Gnoińska

Funkcje wojskowe:


1815-02-15 adiunkt sztabu

Miejsce pochówku:


Cmentarz Powiązkowski

Żona:


Lebrun Karolina-Teresa z d. Dembińska

Dzieci:


Lebrun Adolf Franciszek Józef - urzędnik

Indeks osobowy:


Dembińska Amelia Dembińska Karolina Teresa – zob. Lebrun Karolina Teresa z d. Dembińska Dembiński Ignacy Gnoińska Joanna – zob. Lebrun Joanna z d. Gnoińska Jabłkowski [?] Lebrun (Le Brun) Adam Le Brun Adam - zob. Lebrun Adam Lebrun Adolf Franciszek Józef Lebrun Joanna z d. Gnoińska Lebrun Józef Lebrun Karolina Teresa z d. Dembińska

Indeks geograficzny:


Aragonia Hiszpania Kielce Kraków Krasne Księstwo Warszawskie Nawarra opoczyński powiat Przysucha Puzol Radom sandomierskie województwo Sandomierz Saragossa Tortoza Walencja

Jak cytować:

Lebrun Adam (Le Brun), Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza