Biogram:
Kudorowski Franciszek (1788-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 18 II 1788 r. we wsi Berezyna w powiecie wołkowyskim. 16 VIII 1812 r. (nominacja z 11 IX 1812 r.) wstąpił w stopniu porucznika do 20 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Uczestniczył w obronie Modlina w dniach 14 II 1813 - 25 XII 1813 r. 4 II 1815 r. przeznaczony został w stopniu porucznika do 3 Pułku Strzelców Pieszych Królestwa Polskiego. 18 III 1815 r. przeniesiono go do 4 Pułku Ułanów. 12 V 1821 r. został kapitanem. 13 XI 1822 r. z rozkazu wielkiego księcia Konstantego został oddany pod dywizyjny sąd wojenny pod zarzutem brutalnego oraz samowolnego postępowania wobec burmistrza miasteczka Ostrowa Kozłowskiego w obwodzie radzyńskim, w czasie stacjonowania z komenderowanym oddziałem szwadronu, na które to burmistrz złożył zaskarżenie do Komisji Rządowej Wojny.
Powodem nieporozumienia był zły stan stajni rządowej w Ostrowiu, jaki zastał kpt. Kudorowski po powrocie z ćwiczeń do miasteczka, na co ostro zareagował wobec burmistrza. Po tym konflikcie dowódca pułku płk Andrzej Ruttié przeniósł szwadron kpt. Kudorowskiego do Łęcznej. Sąd wojenny na rozprawie w dniu 30 XII 1822 r. wydał wyrok uniewinniający. Wielki książę Konstanty decyzją z dnia 2 I 1823 r. darował winę i polecił potraktowanie całej sprawy jako niebyłej bez wpisywania do kontroli pułku i stanu służby. W IV 1826 r. stacjonował we Włodawie z dowodzonym przez siebie 2 szwadronem. Szwadron wystąpił 4 IV na uroczystym nabożeństwie żałobnym w związku ze śmiercią Aleksandra I. 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 15 lat służby wojskowej (za 17 lat, 6 miesięcy, 6 dni tj. od 18 XI 1812 r.).
