Biogram:
Kurniewicz Feliks (1787-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 1 V 1787 r. we wsi Wojniłowicze na obszarze późniejszej guberni grodzieńskiej. 1 IX 1808 r. wstąpił na ochotnika do 5 Pułku Piechoty armii Księstwa Warszawskiego w stopniu furiera z przeznaczeniem do 3 Batalionu. Uczestniczył w kampanii 1809 r., biorąc udział w obronie Częstochowy i walcząc pod Żarnowcem (11 VII). 1 VIII 1809 r. uzyskał stopień adiutanta-podoficera, a 2 XI 1809 r. podporucznika. 17 VII 1811 r. awansował na porucznika. 22 III 1812 r. został adiutantem-majorem. W kampanii 1812 r., bił się pod Bauską (Bałtykiem, 17 VII), Dyneburgiem (30 VII) i Garossenkrug (1 X). W kampanii 1813 r. brał udział w bitwach i potyczkach pod Labiau (3 I), w oblężeniu Gdańska (17 I - 29 XII) oraz pod Linden (?). 12 VI 1813 r. otrzymał od gen. Jeana Rappa nominację na kapitana. W tym stopniu 3 II 1815 r. przeniesiony został do 5 Pułku Piechoty Liniowej armii Królestwa. 6 V 1815 r. formalnie otrzymał stopień kapitana. 31 III 1818 r. przeszedł do 1 Pułku Strzelców Pieszych. 24 V 1830 r. odznaczony został Znakiem Honorowym za 20 lat nieskazitelnej służby wojskowej (za 20 lat i 5 miesięcy, licząc od 24 XII 1809 r.).
