Biogram:
Bagiński Jan (1787-?) żołnierz wojsk austriackich, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 22 VI 1787 r. w Bochni. Wstąpił do Pułku Piechoty „Bulleme"(?) wojska austriackiego jako żołnierz 6 I 1805 r. Uczestniczył w kampanii 1809 r. we Włoszech przeciwko Francji i walczył w bitwach pod Palma Nuova, Viacenzą i Weroną (1 V), gdzie ranny kulą karabinową w nogę dostał się do niewoli francuskiej. W Bordeaux został wcielony do zakładu 9 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 16 III 1810 r. W 1812 r. idąc z pułkiem na wojnę z Rosją pozostał z zakładem w Poznaniu i dopiero przy wycofywaniu się Wielkiej Armii na wschód przeszedł do twierdzy Szpandawa [IV], będąc uczestnikiem jej obrony. Po kapitulacji twierdzy, został wcielony w stopniu sierżanta do 4 Pułku Piechoty. Z pułkiem tym walczył pod Wittenbergą (10 X 1813 r.) i Lipskiem (18-19 IX 1813 r.). W Sedanie umieszczony został w Nadwiślańskim Pułku Piechoty (1 I 1814 r.). W kampanii 1814 r. walczył w obronie miasta Soissons [III] oraz w bitwie od Arcis-sur-Aube (21 III 1814). Po powrocie do kraju przydzielono go do Batalionu Instrukcyjnego Strzelców Pieszych 6 XII 1814 r., a potem przeniesiony został do Korpusu Inwalidów i Weteranów 21 X 1815 r. Mianowany podporucznikiem w Korpusie Inwalidów i Weteranów (1 Korpus Inwalidów) za duże zasługi 18 XII 1817 r. W 1830 r. przebywał w Gostyninie. W 1840 r. pobierał 1800 zł. pensji retretowej (Kasa Mazowiecka).
