Lasocki Daniel Tytus herbu Dołęga (1785-1875), oficer armii Księstwa Warszawskiego. Urodził się 3 (lub 28) I 1785 r. we wsi Drążewo w parafii Sońsk w powiecie Ciechanów jako syn Walentego (Walentyna) Eutiteniusa (ur. 1746 r. w Warszawie, zm. 1793 r. w Drążewie), konfederata barskiego, podczaszego i podsędka ciechanowskiego, posła od konfederatów do Turcji, posła na sejmy oraz Anny z d. Szygowskiej herbu Trzaska (zm. w 1841 r.), córki Wojciecha, podsędka zakroczymskiego i Heleny z d. Kamińskiej herbu Jastrzębiec. Wstąpił w 1806 r. do służby wojskowej w armii Księstwa Warszawskiego. 9 VIII 1809 r. mianowany został porucznikiem w 1 Pułku Jazdy wojsk galicyjsko-francuskich (od 28 XII 1809 r. - 7 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego). 14 III 1812 r. postąpił na stopień kapitana adiutanta-majora. Odznaczony był orderem kawalerskim Legii Honorowej i Krzyżem Złotym Virtuti Militari. Wraz z pułkiem wyruszył na wyprawę rosyjską 1812 r., w czasie której walczył w bitwie pod Mirem 9 VII. Będąc rannym wzięty został do niewoli rosyjskiej, w której przebywał 3 lata. Po powrocie umieszczony na reformie w departamencie warszawskim. Otrzymał dymisję 28 X 1816 r. Z końcem 1831 r. opuścił Królestwo Polskie. W Krakowie objęty amnestią powrócił do kraju do swych majątków: Chotumia w powiecie przasnyskim, Kamienicy Dużej w powiecie płockim i Słupska w powiecie mławskim. Był właścicielem wsi Kamienica Kościelna w powiecie płockim, Kęczewo w powiecie mławskim i Jarzyły w powiecie pułtuskim. W swych majątkach utrzymywał stado polskich koni czystej rasy. Po 1863 r. udał się do Belgii. Wyniesiony 12 IV 1869 r. do godności hrabiów rzymskich przez Ojca Świętego Piusa IX (dyplom z 30 I 1872 r.). Odznaczony był Orderem Św. Heleny. Zmarł 31 I (11 VII) lub 31 VII 1875 r. w Dębnikach pod Krakowem. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 26). Ożeniony 6 VIII 1823 r. w Słupsku z Moniką Florentyną z d. Nieznańską herbu Oksza (wg. Tobiasza z d. Nieznanowską herbu Topór). Urodziła się 14 V 1801 r. w Kęczewie i zmarła 28 IV 1850 r. w Słupsku. Była szambelanówną królewską, córką Józefa, sędziego pokoju i posła mławskiego oraz Anny z d. Zielińskiej (ur. 1772 r.), łowczanki zakroczymskiej. Ich dziećmi byli: Bronisław Juliusz Edmund (ur. 18 VIII 1828 r. w Warszawie, zm. w 1912 r.), Alfred (1841-1891), radca sądów apelacyjnych w koloniach francuskich, późniejszy prezydent trybunału cywilnego na Antylach, żonaty z Marią de Ravel kreolką z Antyli Francuskich, Daniel, Leontyna za Julianem Bukowińskim, Garlin, Gustaw Bronisław (ur. 1828 r.), dziedzic Bieżunia i Słupska, dyrektor banku Handlowo Przemysłowego w Krakowie.
Miejsce urodzenia:
Drążewo
Herb:
Dołęga
Ojciec:
Lasocki Walenty
Matka:
Lasocka Anna z d. Szygowska
Miejsce pogrzebu:
Dębniki
Miejsce pochówku:
Cmentarz Rakowicki w Krakowie
Żona:
Lasocka Monika Florentyna z d. Nieznańska
Dzieci:
Lasocka Leontyna
Lasocki Bronisław Juliusz Edmund, dyrektor banku Handlowo-Przemysłowego w Krakowie
Lasocki Alfred, prezydent trybunału cywilnego, radca sądów apelacyjnych w koloniach francuskich
Lasocki Gustaw
Indeks osobowy:
Bukowiński Julian
Kamińska Helena - zob. Szygowska Helena z d. Kamińska
Lasocka Anna z d. Szygowska
Lasocka Monika Florentyna z d. Nieznańska
Lasocki Alfred
Lasocki Bronisław Juliusz Edmund
Lasocki Daniel Tytus
Lasocki Gustaw
Lasocki Walenty (Walentyn) Eutitenius
Lasocki Tytus Daniel - zob. Lasocki Daniel Tytus
Nieznańska Anna z d. Zielińska
Nieznańska Monika Florentyna - zob. Lasocka Monika Florentyna
Nieznański Józef
Ravel de Maria - zob. Lasocka Maria z d. de Ravel
Szygowska Anna - zob. Lasocka Anna z d. Szygowska
Szygowska Helena z d. Kamińska
Szygowski Wojciech
Zielińska Anna - zob. Nieznańska Anna z d. Zielińska
Indeks geograficzny:
Antyle
Belgia
Ciechanów
Drążewo
departament warszawski
Dębniki
Jarzyły
Kamieniec Kościelna
Kęczewo
Kraków
Królestwo Polskie
Księstwo Warszawskie
mławski powiat
płocki powiat
przasnyski powiat
pułtuski powiat
Słupsk
Sońsk
Turcja
Warszawa
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.