Biogram:
Kulikowski Kazimierz (1787-?), oficer armii rosyjskiej i armii Księstwa Warszawskiego. Urodził się 4 III 1787 r. w Wilnie jako syn Jakuba i Anny z Kochańskich. W 1806 r. wstąpił jako junkier do 21 Pułku Jegrów armii rosyjskiej. W 1807 r. uzyskał stopień praporzczyka. Wziął udział w kampanii 1807 r. przeciwko Francji, walcząc w bitwach pod Iławą Pruską (7 II), Gdańskiem (27 V), Lidzbarkiem Warmińskim (10 VI), Elsbergiem i Królewcem (16 VI). W 1809 r. awansował na stopień podporucznika.
W III 1812 r. został zdymisjonowany. Został odznaczony Krzyżem Świętego Grzegorza V klasy. 12 VIII 1812 r. wstąpił do służby w Pułku Strzelców Pieszych Litewskich Księstwa Warszawskiego (2 Batalion pod dowództwem płk. Jana Lubańskiego) w stopniu porucznika. Wziął udział w bitwie pod Wilnem (10 XII). W kampanii 1813 r. walczył w bitwach pod Kaliszem (13 II), Lützen (2 V), Budziszynem (5 V) i Dreznem (26 VIII). 30 VIII 1813 r. wstąpił do 16 Pułku Piechoty Lekkiej wojska francuskiego (w składzie 10 Pułku Prowizorycznego Piechoty) w 8 Dywizji Piechoty generała Josepha Souliama. Walczył w bitwie pod Lipskiem (16-19 X 1815 r.). Został w niej ciężko ranny w udo lewej nogi i został wzięty do niewoli rosyjskiej. Skierowano go do lazaretu w Lipsku, w którym przebywał do 15 I 1815 r. 29 I 1815 r. został przeniesiony do lazaretu w Kaliszu, a 4 VI 1815 r. do Warszawy. 1 VIII 1815 r. został umieszczony w Korpusie Inwalidów i Weteranów Królestwa Polskiego. 18 XII 1816 r. został przydzielony do 2 Kompanii Inwalidów. W latach 1822-1823 przebywał w Chęcinach, a w 1829 r. w Stopnicy. 24 V 1830 r. został odznaczony Znakiem Honorowym za 15 lat nieskazitelnej służby wojskowej (za 17 lat, 6 miesięcy, 15 dni, tj. od 9 XI 1812 r.).
