Biogram:
Kurowski Onufry (Tadeusz) (1791/1792 – po 1830). Urodził się 11 IX 1791 r. we wsi Górki, powiat przasnyski, lub 12 VI 1792 r. we wsi Dziektarzewo, województwo płockie, jako syn Jerzego (lub Grzegorza) i Marianny z Dmoszyńskich. 21 V 1807 r. wstąpił jako żołnierz do 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Uczestniczył w kampanii 1807 r. Brał udział w oblężeniu Gdańska. 10 X 1808 r. awansował na sierżanta z przeznaczeniem do 4 Pułku Piechoty. Odbył kampanię w Hiszpanii w latach 1808-1811. Uczestniczył w bitwach pod Toledo (9 VIII 1809), Ocaña (19 XI 1809), Manzanares, Grenadą, Malagą i Monbella (9 XII 1810). 15 X 1811 r. został adiutantem–podoficerem, a 25 I 1812 r. podporucznikiem. Uczestniczył w kampanii 1812 r., walcząc pod Rygą, gdzie został ranny w prawą nogę kulą karabinową. 5 X 1812 r. został zdymisjonowany na własne żądanie. 20 V 1813 r. powrócił do służby w stopniu podporucznika w 7 Pułku Ułanów. 1 VII 1813 r. został przeniesiony do 2 Pułku Ułanów. W kampanii 1813 r. brał udział w bitwach pod Dreznem, Wittenbergą, Jüterbog (6 IX), Lipskiem (10 X), gdzie został ranny pałaszem w prawą rękę, oraz pod Hanau (30 X). 1 I 1814 r. przeniesiony został do Gwardii Honorowej. Uczestniczył w kampanii 1814 r. Dnia 13 II 1815 r. przeszedł do 2 Pułku Strzelców Konnych. 22 IX 1821 r. awansował na porucznika z przeznaczeniem do 1 Pułku Strzelców Konnych. 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby (za 18 lat, 3 miesiące i 29 dni, licząc od 21 V 1807 r.). Miał pociągłą twarz, oczy niebieskie, nos średni, włosy blond, czoło wysokie. Mierzył 3 arszyny, 2 i 3/8 wierszka (ok. 223 cm).