Biogram:
Krukowiecki Stefan Jan herbu Pomian (1772-1850), oficer wojsk austriackich, generał armii Księstwa Warszawskiego oraz armii Królestwa Polskiego. Urodzony 15 X 1772 r. jako syn hrabiego Piotra Pawła z Ziemblic, członka Stanów Galicyjskich c. k. radca trybunału lwowskiego, stolnika owruckiego i Apolonii z Hordyńskich podstawicianki lwowskiej.
Wszedł do służby w armii austriackiej w 1786 r. Przeszedł w regimencie Karaczay wszystkie stopnie aż do rotmistrza. Adiutant generała Wurmsera.
Brał udział w potyczkach i bitwach w szeregach armii austriackiej: oblężenie i szturm Dubicy, oblężenie Zetlynu, oblężenie Bezbir, oblężenie Belgradu (1790), oblężenie Sokołu, oblężenie Valenczemny, przejście rzeki Rohr, Altenhofen, Eschweiler, Aix la Chapelle, Therre, Liege, Nerwinden, Lonvain, wzięcie Camp de Famars, Camp de Cambrais, Bovais, gdzie ranny, Dunkierka, Hondschotte, wzięcie linii Wissenburskich Brumpt, Wantzenan, Kaiserlantern. Dymisję otrzymał w 1795 r.
Szef batalionu 1 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego 10 III 1807 r. Uczestniczył w kampanii 1807 r. Za znakomity udział w bitwie pod Rudą (12 V) nagrodzony został 8 XI 1807 r. krzyżem kawalerskim Legii Honorowej. Za odznaczenie się w czasie obrony Małgi (12 V) przedstawiony zostaje 4 XII 1807 r. przez księcia Józefa Poniatowskiego do krzyża kawalerskiego Virtuti Militari. Krzyż taki (nr 168)
otrzymał w 1 I 1808 r.
Awansował na majora 3 pułku piechoty w 19 X 1808 r.. Odbył kampanie austriacką 1809 r.
W nocy 27/28 maja na czele 3. batalionu unicestwił próbę Austriaków sforsowania Wisły pod Modlinem. Przeznaczony w 3 VI 1809 r. na dowódcę brygady w dywizji generała Zajączka w 3 pułku piechoty oraz w 2 pułku piechoty kompanii 12 pułku piechoty. Przeznaczony do pułków galicyjsko-francuskich 21 VII 1809 r.
Pułkownik w sztabie głównym 23 XI 1809 r. Pełnił obowiązki adiutanta komendanta. Dowódca 2 pułku piechoty 20 III 1810 r. Wziął udział w kampanii rosyjskiej 1812 r. Ranny w czasie szturmu Smoleńska (17 VIII). Dnia 22 VIII 1812 r. odznaczony krzyżem oficerskim Legii Honorowej. Po generale Łączyńskim objął dowództwo sformowanej w dywizji generała Dąbrowskiego brygady jazdy (od 1813 18 brygada w 7 dywizji jazdy). Mianowany generałem brygady 24 III 1813 r. Odbył kampanię niemiecką 1813 r. i m.in. (6 IX) walczył chlubnie w przegranej bitwie pod Dennewitz. W październiku tr. samowolnie opuścił dywizję
gen. Dąbrowskiego i 17 X dołączył do 4 korpusu jazdy dowodzonego przez gen. Sokolnickiego. Dnia 28 X 1813 r. przyznany mu zostaje krzyż komandorski Legii Honorowej. Dnia 17 III 1814 r. przeznaczony na dowodzącego 4 kompanią gwardii honorowej. W 1814 wysłany został przez Aleksandra Romanowa do Anglii w sprawie jeńców polskich tamże się znajdujących. Powracał do Królestwa Polskiego przez Wiedeń, gdzie
na ręce cara złożył skargę na gen. Sokolnickiego jako rzekomego autora broszury napisanej w Paryżu pt.
i opatrzonej fikcyjnymi inicjałami Al... A... ref batalionu inżynierów. Krukowiecki uważał stwierdzenia zawarte w broszurze za oszczercze i żądał ukarania potwarzcy-autora.
Z wojsk Księstwa Warszawskiego w stopniu generała brygady na dowódcę 3 brygady 2 dywizji piechoty 20 I 1815 r. do służby nieliniowej 15 XII 1815 r. Usunięty ze sztabu dywizji 1 I 1817 r. Do czynnej służby z przeznaczeniem na dowódcę 2 brygady 1 dywizji piechoty 30 III 1818 r. Urlopowany na 3 tygodnie do Galicji austriackiej 27 IV 1819 r. Odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza 3 klasy w 24 X 1819 r. Otrzymał świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 577 z 25 XI 1819 r. na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława 2 klasy 18 X 1820 r. Po wystąpieniu 29 VIII 1822 r. na czele swojej brygady na przeglądzie całego wojska polskiego dokonanym przez Aleksandra I, otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z 30 t.m. Urlopowany na 8 dni 18 VIII 1828 r. Mianowany Generałem dywizji z przeznaczeniem na dowódcę 1 dywizji piechoty w 24 V 1829 r. Odznaczony Orderem Świętej Anny 1. klasy z koroną cesarską w 5 VII 1830 r. oraz Znakiem Honorowym za 25 lat 24 V 1830 (28 l. 5 m. -)
Ożeniony 1820 w Popieniu (pow. rawski) z Heleną Wolską z Podhajec. Z nią syn Alexander dziedzic d.
Aksmanice i Berendowice w woj. przemyskim.
Indeks osobowy:
Dąbrowski Henryk Jan
Hordyńska Apolonia - zob. Krukowiecka Apolonia
Krukowiecka Apolonia z d. Hordyńska
Krukowiecki Aleksander
Krukowiecki Jan Stefan
Krukowiecki Piotr Paweł
Łączyński Benedykt Józef
Poniatowski Józef
Romanov Aleksander
Sokolnicki Michał
Von Wurmser Dagobert Sigmund
Wolska Helena
Zajączek Józef
Indeks geograficzny:
Aix la Chapelle
Aksmanice
Altenhofen
Belgrad
Berendowice
Bezbir
Bovais
Brumpt
Camp de Famars
Dennewitz
Dubica
Dunkierka
Eschweiler
Galicja
Hondschotte
Kaiserlantern
Liege
Lonvain
Lwów
Małga
Modlin
Nerwinden
Owrucz
Paryż
Podhajce
Popień
Powiat Rawski
Rohr
Ruda
Smoleńsk
Sokoł
Therre
Valenczemny
Wantzenan
Wiedeń
Wisła
województwo przemyskie
Zetlyn
Ziemblice
