Biogram:
Krupiński Jan (1788-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego oraz armii Królestwa Polskiego. Urodzony w 23 VI 1788 r. we wsi Rzeszynek koło Kruszwicy (parafia Kościeszki).
Wstąpił na ochotnika jako prosty żołnierz
do 10 pułku piechoty armii Księstwa Warszawskiego w 22 IX 1808 r.
awansując kolejno w 11 I 1809 r. na kaprala, w 6 VI 1809 r. na
furiera, 12 IX na sierżanta, 27 IV 1810 r. na stopień adiutanta-
podoficera. Dnia 23 III 1812 r. mianowany został podporucznikiem.
Odbył wraz z pułkiem kampanię rosyjską, znajdował się w bitwach
pod Dyneburgiem (30 VII 1812 r.) i Labiau (3 I 1813 r.) Należał
do załogi Gdańska uczestnicząc w jego obronie (17 I - 29 XII 1813);
odznaczył się w wycieczkach dokonanych z twierdzy w marcu i sierpniu 1813 r. W dniu 9 X 1813 r. postąpił na stopień porucznika. W powstającej armii Królestwa Polskiego umieszony został w posiadanym stopniu porucznika 3 II 1815 r. w 7 p. piechoty liniowej. Dnia 11 VII 1823 r. powierzone mu zostały obowiązki kwatermistrza pułku, które pełnił do końca końca swej służby w pułku. Awansował w 16 V 1824 r. na stopień kapitana. Przyznany mu został 24 V 1830 r. Znak Honorowy za 15 lat nieskazitelnej służby oficerskiej. Uczestniczył w wojnie 1831 r., dnia 24 III t.r. mianowany został majorem /z liczeniem starszeństwa od 19 III/. Przeszedł do 5 pułku strzelców pieszych i w nim służył do końca kampanii. Dnia 3 X w Dzierznie, wraz z korpusem oficerskim pułku opowiedział się za odrzuceniem warunków Paskiewicza i wkroczeniem do Prus. Z pułkiem przekroczył granicę pruską. Powrócił jednak do Królestwa i zamieszkał w Radomiu.
