Biogram:
Kruszewski Franciszek (1788-?), żołnierz armii pruskiej, oficer armii Księstwa Warszawskiego oraz armii Królestwa Polskiego. Syn Tomasza i Katarzyny. Urodzony w 13 VII 1788 r. w Chełmnie.
Wstąpił do 54. pułku piechoty Natzmer armii pruskiej jako żołnierz w 15 XII 1800 r. W bitwie pod Jeną 14 X 1806 r. dostał się do niewoli francuskiej; zwolniony z niej wstąpił do ochotnika do 4 pułku piechoty (późniejszy 12 pułk) wojska polskiego jako prosty żołnierz 12 XII 1806 r. Postąpił na stopień kaprala w 13 II 1807 r., awansował na podoficera w 13 IV 1807 r. Brał udział w kampanii 1807 r. uczestniczył w zdobyciu Tczewa (23 II), w oblężeniu Gdańska (27 V) oraz w bitwie pod Friedlandem (14 VI). W wojnie z Austriakami 1809 r. walczył (25 IV) pod Grochowem, (3 V) pod Górą-Kalwarią, (7 VI) pod Sandomierzem. W czasie kampanii 1812 r. znajdował się w bitwach pod Smoleńskiem (17 VIII), Możajskiem (5 i 7 IX) i Wiaźmą (25 X) i w tej ostatniej, będąc ranny od pchnięcia lancą
w lewy bok i od cięcia pałaszem w głowę, dostał się do niewoli rosyjskiej; powrócił z niej w 1814 r.
Przeszedł do Korpusu Inwalidów i Weteranów w stopniu starszego sierżanta w 12 VI 1815 r. Przeszedł do 1 kompanii artyleryjskiej garnizonowej w 12 XII 1815 r. Awansował na podporucznika z umieszczeniem w Korpusie Poznawczym i z przeznaczeniem na dowódcę 6 kompanii 1 batalionu przydzielonej do 3 pułku strzelców pieszych w 14 VIII 1823 r.
