Biogram:
Krawczyński Stanisław (1784-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego w służbie francuskiej i oficer armii Królestwa Polskiego. Urodzony 1 V 1784 r. we wsi Błyszczowoli na Ukrainie.
Wstąpił 12 IV 1809 r. do powstania galicyjskiego jako żołnierz do 6 pułku jazdy galicyjsko-francuskiej. Brał udział w kampanii 1809 r. w bitwach pod Zaleszczykami (18 VI), Tarnopolem (9-10 VII) oraz Wieniawką (17 VII). Awansował na stopień kaprala w 15 IX 1809 r., a 1 XII 1809 r. postąpił na sierżanta z przeznaczeniem do 15. pułku ułanów. Awansował na adiutant-podoficer w 2 III 1810 r. Przeszedł do pułku szwoleżerów gwardii na prostego żołnierza 12 V 1810 r. Brał udział w kampanii 1812 r. w bitwach pod Smoleńskiem (16 VIII), Możajskiem (7 IX), gdzie został ranny od cięcia pałaszem w głowę, pod Moskwą, Mało-Jarosławcem (25 X), gdzie został ranny w głowę i pchnięty lancą w prawą nogę, pod Krasnym (15-18 XI) oraz pod Berezyną (21 XI). W kampanii 1813 r. walczył pod Lutren (2 V), Bautzen (5 V), Dreznem (27 VIII), Lipskiem (18-19 X), Hanau (30 X). W kampanii 1814 roku brał udział w walkach pod Brienna (29 I), Chatean-Thieny (12 II), Froyes (24 II); odznaczony orderem Legii Honorowej nr 47363 w 27 II 1814 r., pod Artois-sur-Aube (20-21 III) oraz St.Dizier (26 III). Należał do szwadronu szwoleżerów udającego się z Napoleonem (nr rodowodu 1366) na wyspę Elby w 11 IV 1814 r. Powrócił z Elby 1 III 1815 r. Awansował na stopień wachmistrza 21 III 1815 r. Brał udział w bitwie pod Waterloo (18 VI), gdzie został cięty pałaszem w twarz i pchnięty w plecy oraz kontuzjonowany w prawą nogę od pocisku armatniego. Po powrocie do kraju przeznaczony został do szwadronu strzelców konnych gwardii w stopniu wachmistrza w 4 II 1816 r. Przeszedł do pułku strzelców konnych gwardii w 27 IX 1817 r.
Awansował na podporucznika z przeznaczeniem do batalionu weteranów czynnych 22 X 1819 r. Przeszedł do Korpusu Pociągu 9 I 1822 r.
Sprawował funkcję dowódcy 2 kompanii 3 batalionu przydzielonej do 2 brygady dywizjonu strzelców konnych od 18 II 1822 r.
