Kozierkiewicz Tomasz (1777-1828) oficer wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 25 XII 1777 r. we Brzyźno (województwo mazowieckie, obwód kujawski, powiat radzijewski). Był synem Piotra i Agnieszki z Górskich. Wstąpił do Korpusu Artylerii Wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego 15 VIII 1791 r. Został ozdobiony srebrnym felcechem przez generała [Jakuba] Jasińskiego w 1794 r. Ranny szablą w głowę kulą działową w prawą nogę dostał się do niewoli, a następnie został skierowany do lazaretu w Kownie w 1794 r. (gdzie przebywał 6 miesięcy). Wstąpił w stopniu sierżanta do Artylerii Pieszej z przeznaczeniem do 1 batalionu Księstwa Warszawskiego. Dymisjonowany z powodu złego stanu zdrowia 11 VI 1808 r. Od 20 VI 1808 r. do 5 VII 1812 r. był burmistrzem i zastępcą komisarza wojny w mieście Rawie. Wstąpił w stopniu porucznika do Pułku Strzelców Pieszych Litewskich z przeznaczeniem do 4 batalionu 30 IX 1812 r, którego stał się dowódcą. Mianowany kapitanem przez generała [Dirka van] Hogendorpa i wraz z rozwiązaniem Pułku Strzelców Pieszych Litewskich przeniesiony został do 20. Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 1 II 1813 r. Przeniesiony do kadrów w Raczkach, a następnie mianowany na komendanta kadr oficerskich w Łęczycy i Błoniu w 1814 r. Brał udział w następujących kampaniach: 1792, 1794, 1807, 1812, 1813. Walczył w następujących bitwach i potyczkach: Wilno (zdobycie Ostrej Bramy) - 22 IV 1794 r. - 23 IV 1794 r., Niemenczyn - 27 IV 1794 r., Polany - 7 V 1794 r. (tam ranny szablą w głowę i kontuzjowany kulą działową w prawą nogę), Soły - 25 VI 1794 r; Wały - 5 V 1807 r., Koła, Szczytno, odwrót 4 batalionu z Grodna do Modlina - 1812 r., obrona Modlina - 14 II 1813 r. - 25 XII 1813 r. Przeniesiony w stopniu kapitana na reformę 1 I 1815 r. Przykomenderowany do 7 Pułku Piechoty Liniowej 1 VII 1816 r. Upomniany z ostrzeżeniem z powodu niewywiązywania się należytego z obowiązków 22 IX 1917 r. Został zatrudniony przy spine wojskowym w województwie podlaskim, obwodzie radzymińskim w 1826 r. Przydzielono go do pomocy kasjerowi pułku. Ożeniony z Marianną z Krupińskich Miał z nią dzieci: syna Aleksandra Jakuba, córkę Emilię Antoninę i syna Ferdynand Maksymiliana, ekspedytora poczty w Radzyniu w 1848 r. Zmarł 14 X 1828 r. Rysopis: twarz - pociągła, oczy - niebieskie, nos - pociągły, włosy - czarne, czoło - niskie
wzrost - 2 arszyny i 8 werszków.
Kozierkiewicz Tomasz, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
