Kozłowski Józef Leonard

Biogram:

---

Kozłowski Józef Leonard (1779-1838). Oficer Legii Polskiej, Legii Naddunajskiej, armii francuskiej, armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodzony 19.3.1779 roku we Lwowie. Został mianowany chorążym (numer 1) milicji miasta Krakowa 18.4.1794 roku. Wstąpił jako żołnierz do 7. pułku dragonów armii francuskiej 14.3.1796 roku. Awansowany na podporucznika z przeniesieniem do Legionów Polskich 2.7.1797 roku. Przeszedł do Legii Naddunajskiej. Przeznaczony do 1. kompanii III. batalionu 3. półbrygady polskiej 22.12.1801 roku. Awansowany na porucznika, przeznaczony do sztabu marszałka Andrea Masseny. 20.10.1805 roku został przeniesiony do 1. irlandzkiego pułku piechoty. Był adiutant-majorem w batalionie 1. pułku irlandzkiego 22.2.1807 roku. Został szefem batalionu 27.3.1809 roku (mianowany przez generała Louis Claude Monnet de Lorbeau, komendantem wyspy Walcheren i twierdzy Flessingne). Został wezwany przed Komisję śledczą powołaną dla sprawy zbadania okoliczności kapitulacji twierdzy Flessingne (15.8.1809 r.) 25.10.1809 roku. Został zdymisjonowany 6.6.1810 roku. Umieszczony w sztabie króla Neapolitańskiego w stopniu majora w 1812 roku. Awansowany na podpułkownika i szefa sztabu generała Romualda Tadeusza Giedroycia, inspektora wojska litewskiego 9.9.1812 roku. Przeniesiony do 17. pułku ułanów 30.10.1812 roku (z rozkazu generała Giedroycia w stopniu majora) formującego się na Litwie z w Kupiszkach. Z powodu choroby pułkownika M. Tyszkiewicza obejmuje dowództwo pułku komenderując nim w czasie odwrotu. Dnia 18.12.1812 roku znajduje się z pułkiem w Taurogach a następnie uczestniczy w potyczkach pod Tylżą (28.12.), Labiau (29.12.), Królewcem (30.12.). Po wzięciu do niewoli Tyszkiewicza w starciu pod Sierakowem (12.2.1813 roku) pułkiem nadal dowodzi aż do mianowania dowódcą pułkownika F. Brzechffy (1.3.). Bierze udział w : marszu w Bremie, zajęciu wysp 12-13.5., zakończonej rozejmem 4.6.-10.8. i traktatem drezdeńskim z Danią. Pod marszałkiem Louis Nicholas Davoutt'em stacjonował w Hamburgu 16.8., brał udział w zajęciu Schwerina (23.8.), cofnięciu się na Hamburg, a następnie został internowany w Danii (Rendberg do 6.2.1814 roku, następnie w Tonder). Dnia 18.3. przebywał w Hamburgu. Dnia 14.6. przebywał przy pułku. Był urlopowany do Galicji 5.8.-5.10.1814 roku. Służył do 1814 roku. Przeniesiony z 17. pułku ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu podpułkownika na reformę 1.1.1815 roku. Został skierowany do Łowicza (III 1815 roku). Był przykomenderowany do 4. pułku strzelców konnych 7.7.1816 roku. Został kawalerem Legii Honorowej 18.9.1816 roku. Do odznaczenia został wysunięty został przez : generała Augustina Daniela, szefa sztabu rezerwy jazdy Murata (w 1812 roku); generała Pierre'a Watiera, dowódcę jazdy 13. korpusu i marszałka Davout'a, dowódcę 13. korpusu; (za kampanię 1813 roku). W 1817 roku prowadził spis wojskowy w obwodzie krasnostawskim. 27.8.1822 roku nastąpiło zatwierdzenie wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującego go na 15 dni aresztu w Modlinie za nakłonienie kapitana J. Grzybowskiego do umożliwienia widzenia się z żoną w czasie odbywania swojej kary więzienia, z osadzeniem po odbyciu kary aresztu w kazamatach twierdzy Modlina do dalszych rozkazów. Został skierowany na dozorowany pobyt do Krasnegostawu. Dnia 14.11.1826 roku nastąpiło zatwierdzenie wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującego za samowolne trzykrotne oddalenie się pół mili z Krasnegostawu na dwa miesiące więzienia w twierdzy Zamościu. Został zdymisjonowany 31.12.1826 roku. Był dyrektorem szpitala w Warszawie (w 1831 roku), komendantem placu szpitala Ujazdowskiego (w 1831 roku) oraz nadzorcą domu przytułku i pracy w 1838 roku. Zmarł 12.6.1838 roku w Warszawie. Brał udział w bitwach pod: Minico 25-26.12.1800 roku, Adygą, Tagliamento, Piave, Trebią 17.6.1799 roku, nad Po, pod Weroną 24.4.1799 roku, Legnano 26.3.1799 roku, Castel-Franco 23.11.1805 roku, Garcia, Mantuą 24.1.-17.2.1801 roku, Rivoli 14.1.1797 roku, Roreredo, Peschierą w latach 25.12.1800 - 20.1.1801, Irola de la Scala, Castel Maggiore Novi 6.11.1799 roku ( gdzie został cięty pałaszem po czym wzięty do niewoli, w której przebywał do pokoju Luneville). Brał udział w zdobyciu Langone, walkach na Elbie, oblężeniu Porto-Ferrajo do .5.1801 roku, oraz bitwach pod: Villafranca, Caldera, Vizenza, Lalmamiora, Godroipo i Isonso w Królestwie Neapolu. Walczył w Kalabrii, brał udział oblężeniu i zdobyciu Gaety 19.7.1806 roku, walczył na wyspie Valcheren, brał udział w obronie twierdzy Flessingen (vel Hes(s)ingen) gdzie został dwukrotnie pchnięty bagnetem w czasie prób lądowania Anglików 29.7. i 1.8.1809 roku, walczył o Wilno 10.12.1812 roku i w obronie Hamburga od 5.10.1813 do 1.5.1814 roku.

Funkcje wojskowe:

---

1805-10-20 - oficer sztabu marszałka Masseny 1807-02-22 - adiutant-major w batalionie 1. pułku irlandzkiego 1809-03-27 - szef batalionu, mianowany przez generała Monnet de Lorbeau, komendantem wyspy Walcheren i twierdzy Flessingne 1812-??-?? - Umieszczony w sztabie króla Neapolitańskiego 1812-09-09 - szef sztabu generała Giedroycia 1812-??-?? - dowódca pułku w czasie odwrotu z Rosji

Funkcje poza służbą wojskową:

---

1794-04-18 - Chorąży (numer 1) milicji miasta Krakowa 1831-??-?? - Dyrektor szpitala w Warszawie 1831-??-?? - Komendant placu szpitala Ujazdowskiego 1838-??-?? - Nadzorca domu przytułku i pracy

Indeks osobowy:

---

Belliard Augustin Brzechffa F. Davout Louis Grzybowski J. Massena Andre Monnet de Lorbeau Claude Murat Joachim Romuald Tadeusz Giedroyć Tyszkiewicz M. Watier Pierre

Indeks geograficzny:

---

Adyga Brema Caldera Castel Maggiore Castel-Franco Dania Elba Flessingen twierdza [też: Hessingen] Flessingne Gaeta Galicja Garcia Godroipo Hamburg Irola de la Scala Isonso Kalabria Kraków Krasnystaw Królewiec Kupiszki Labiau Lalmamiora Langone Legnano Litwa Łowicz Luneville Lwów Mantua Minico Modlin twierdza Neapolu Królestwo Novi Peschiera Piave Pivoli Po Poreredo Porto-Ferrajo Rendberg Schwerin Sieraków Tagliamento Taurogi Tonder Trebia Tylża Valcheren wyspa Villafranca Vizenza Walcheren Warszawa Werona Wilno Zamość twierdza