Biogram:
Kowalski Jan Stefan (1791-?) oficer wojsk francuskich, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 25 XII 1791 r. w Lublinie. Wstąpił do 2 Pułku Piechoty Galicyjsko-Francuskiej w stopniu furiera 5 X 1809 r. Dołączył do 14 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 28 XII 1809 r. Awansowany na sierżanta 1 I 1810 r. Postąpił na adiutanta-podoficera 24 I 1811 r. Podporucznik z przeznaczeniem do Sztabu Głównego armii Księstwa Warszawskiego 28 VIII 1812 r. Brał udział w kampanii w 1812 r. w Rosji. Porucznik z umieszczeniem w 4 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej 7 I 1813 r. Służył w 1 kompanii 1 batalionu w czasie odwrotu wojsk polskich do Niemiec znajdował się 10 II 1813 r. w bitwie pod Rogoźnem, gdzie odznaczył się z podległym oddziałem forpocztów. Przez 3 miesiące znajdował się w blokowanym, a następnie oblężonym mieście Wittenberdze (od 17 IV 1813 r. do 30 IV 1813 r.) Wcielony do powstałego Pułku Piechoty Nadwiślańskiej 1 VII 1813 r. Z pułkiem tym walczył pod Löban - 9 IX 1813 r., Stolpen - 15 IX 1813 r., Frokburg - 8 X 1813 r., Borna 10 X 1813 r., Lipskiem - 16-19 X 1813 r. W 1814 r. we Francji wziął udział w obronie Soissons (1 III - 3 III), w nagrodę czego odznaczony został krzyżem kawalerskim (nr 46782) Legii Honorowej 13 III 1814 r. oraz w bitwie pod Arcis-sur-Aube - 21 III 1814 r. Do kraju powrócił 11 VIII 1814 r. Umieszczony w stopniu porucznika w 6 Pułku Piechoty Liniowej 3 II 1815 r. jako adiutant pułku. Postąpił na kapitana za pilność przy odbiorze poborowych 19 I 1818 r. Wykreślony z kontrol po wyroku dywizyjnego sądu wojennego z dnia 6 VII 1826 r., za dokonanie zabójstwa chłopa Macieja Czerwińskiego oraz napadnięcie domu ojca tego ostatniego i pobicie na 10 lat ciężkiego więzienia w kajdanach w twierdzy Zamościu (osadzony został 10 VII 1826 r.), degradację i pozbawienie prawa noszenia orderu Legii Honorowej z dniem 29 VII 1826 r. W więzieniu przebywał do wybuchu powstania.
