Biogram:
Krasiński Wincenty (1782-1858), generał dywizji Wojska Polskiego. Urodził sie 5 IV 1782 r. w Boremlu na Wołyniu (metryka w Złoczewie z 30 I 1783 r.). Był synem Jana, starosty opinogóskiego, posła na Sejm 4-letni i Antoniny z Czackich, podczaszanki koronnej. Zapisany został w wieku chłopięcym do 2. brygady kawalerii narodowej Stanisława Dzierżka Trzcińskiego 4 VIII 1791 r., wcielonej 6 V 1793 r. do wojska rosyjskiego. Został mianowany chorążym 6 VI 1793 r. Postąpił na porucznika 8 X 1793 r. Postąpił na pułkownika Białostockiego Pułku Jazdy 26.11.1806. Został mianowany pułkownikiem w 6. Pułku Ułanów Wojska Polskiego 27 XII 1806 r. Odbył kampanię 1806 i 1807 r., biorąc udział w bitwach pod Pułtuskiem 26 XII 1806 r., Gołyminem 26 XII, Hoff, Iławą 8 II, gdzie został kontuzjowany w prawą nogę oraz Heildenbergiem. Przeszedł do Sztabu Głównego cesarza Napoleona 26 II 1807 r. (wg Kirkora: 27 I 1807 r.). Przedstawiony został w dniu 11 I 1807 r. Napoleonowi przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego na dowódcę przewidzianego do organizacji pułku jazdy w Białostockim. Komisja Rządząca na posiedzeniu w dniu 16 III 1807 r. zaleciła Dyrektorowi Wojny mianowanie Krasińskiego Wincentego pułkownikiem pułku jazdy w 2. Legii. Postąpił na dowódcę 4. Pułku Jazdy Księstwa Warszawskiego 18 III 1807 r. (według Kirkora został dowódcą 3. Pułku Ułanów). Mianowany został dowódcą Pułku Szwoleżerów Gwardii 7 IV 1807. Brał udział w kampanii 1808 r. w Hiszpanii. biorąc udział w bitwach pod Madrytem (powstanie) 2 V 1808 r. (gdzie został ranny bagnetem w lewe kolano), Minorką, Burgos 10 X, Logronio (gdzie dowodził zwycięskim szturmem), Samosierrą 30 XI, Benevente, Astorią, Valladolid (zdobycie miasta), Leonem (zdobycie). Walczył także w kampanii 1809 r. we Francji w bitwach pod: Esling (dowodził arnegardą złożoną ze szwoleżerów i strzelców konnych gwardii) 22 V 1809, toczył walki przeciwko generałowi Szetlerowi, będąc sam gubernatorem w Edenburgu w dniach 24 V - 4 VII, walczył także w bitwie pod Wagram 6 VII (gdzie został ranny lancą w kark, dwa razy cięty pałaszem w lewą rękę i tył głowy), oraz pod Znaim. Otrzymał order Virtuti Militari III klasy nr 4147 dnia 26 XI 1810 r. Mianowany został hrabią Cesarstwa Francuskiego 13 VI 1811 r. Został mianowany generałem brygady 16 XII 1811 r. Otrzymał Legię Honorową w stopniu komandora nr 15249 dnia 30 VI 1811 r. Brał udział w kampanii 1812 r., walcząc pod miejscowościami: Katanami, Smoleńskiem 16 VIII (gdzie na czele oddziału 13. Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego przeprowadził rozpoznanie mostu na przedmieściach Smoleńska), Możajskiem 7 IX, Krasnem 17 XI, Berezyną 28 XI. Walczył także w kampanii 1813 r. pod Bautzen 5 V, Hochkirchen (gdzie dowodził przeciwko księciu Aleksemu Trubeckiemu), Dreznem 27 VIII, Reichenbach 22 V, Lipskiem 16 - 19 X, Freyburgiem (gdzie został ranny lancą w lewy bok i pałaszem w lewą rękę) 28 X i Hanau 30 X. Otrzymał Order Świętego Stanisława] 1. klasy 14 V 1813 r. Mianowany został generałem dywizji 18 XI 1813 r. Walczył w kampanii 1814 r. w bitwach pod: Brienne 29 I 1814 r. (gdzie dowodził całą kawalerią gwardii , a następnie aż do Lemon zastępował marszałka Michela Ney'a), Troyes, Saint Dizier 27 I, Montmirail 11 II, Château - Thierny 12 II. Został mianowany dowódcą wszystkich oddziałów Wojska Polskiego wracającego do kraju 4 IV 1814 r. Na czele wojska WP [Wojska Polskiego] wszedł do Warszawy 8 IX 1814 r. Został mianmowany dowódca Dywizji Gwardii 20 I 1815 r. Urlopowany został na 2 miesiące 5 III 1815 r., został on sprolongowany do 1 IX 1815 r. dnia 19 V 1815 r. Otrzymał Order Świętej Anny 1. klasy z brylantami dnia 1 XII 1815 (Rozkaz Dzienny Naczelnego Wodza 3 XII 1815 r.) Urlopowany został na 1 miesiąc 7 VII 1816 r. (licząc od 2 VII). Został mianowany generał-adiutantem cesarza Aleksandra I 22 III 1818 r. Otrzymał urlop w dniach 4 VI - 15 VIII dnia 22 VII 1818 r., ponownie urlopowany na 6 tygodni do guberni kijowskiej 14 I 1819 (licząc od 2 I). Urlopowany został na 1 miesiąc 29 VII 1820 r. (licząc od 19 VII). Otrzymał Order Świętego Włodzimierza 2. klasy 18 X 1820 r. Urlopowany został na 2 miesiące do gubernii podolskiej i kijowskiej 19 V 1822 r. Po wystąpieniu 29 VIII 1822 r. na czele gwardii na przeglądzie całego WP dokonanym przez Aleksandra I otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z dnia 30. tego miesiąca. Urlopowany został na 1 miesiąc do obwodu białostockiego 1 VII 1823 r. Mianowano go dowódcą Korpusu Rezerwowego z pozostawieniem równoczesnym na stanowisku dowódcy gwardii królewskiej 7 X 1823 r. na mocy rozkazu dziennego z dnia 9 XI. Urlopowany został na 28 dni do guberni grodzieńskiej i podolskiej 14 III 1824 r. Został odznaczony orderem Aleksandra Newskiego 28 VI 1825 r. Postąpił na stopień generała jazdy z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach 3 IX 1826 r. Otrzymał Order Orła Białego 24.5.1829 (na mocy Rozkazu Dziennego Naczelnego Wodza z dnia 6 VI 1829 r. Otrzymał także Znak Honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby dnia 24 V 1830 r. (za 23 lata 5 miesięcy 28 dni). Zmarł 24 XI 1858 r. w Warszawie, pochowany został w Opinogórze.
Indeks geograficzny:
Arcis-sur-Aube
Astoria
Austria
Bagrationowsk
Bautzen (zob. Budziszyn)
Benevente
Berezyna
Boreml
Brienne
Budziszyn
Burgos
Château - Thierry
Dresden
Drezno (zob. Dresden)
Edenburg
Esling
Freyburg
Gołumin
gubernia grodzieńska
gubernia kijowska
gubernia podolska
Hanau
Heildenberg
Hiszpania
Hoff
Iława Pruska (zob. Preußisch Eylau, Bagrationowsk)
Katany
Krasne
Leipzig
Lemon
Leon
Lipsk (zob. Leipzig)
Logroño
Madrid
Madryt (zob. Madrid)
Minorca
Minorka (zob. Minorca)
Montereau
Montmirail
Możajsk
obwód białostocki
Opinogóra
Preußisch Eylau
Pułtusk
Reichenbach
Rychbach (zob. Reichenbach)
Saint Dizier
Samosierra
Somosierra (zob. Samosierra)
Smoleńsk
Troyes
Valladolid
Wagram
Wołyń
Warszawa
Złoczewo
Znaim (zob. Znojno)
Znojno
