Biogram:
Kowalski Franciszek (1770-?) oficer wojsk koronnych, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 10 X 1770 r. we wsi Ostrownica w województwie sandomierskim. Był synem Walentego. Wstąpił jako żołnierz do 3 Brygady Kawalerii Narodowej (1 małopolskiej) Hadziewicza 6 I 1792 r. Mianowany przez [Tadeusza] Kościuszkę chorążym bez płozy? w milicji radomskiej dowództwa mjra Gomolińskiego vel Gomulińskiego 17 VII 1794 r. Przeniesiony do 6 Regimentu Pieszego „Łanowego" 8 X 1794 r. Uczestniczył w działaniach do upadku powstania. Wstąpił w stopniu porucznika do 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 20 XII 1806 r. Mianowany został kapitanem 14 IX 1807 r. W Hiszpanii był dowódcą kompanii. Forsowne usąrze? w Hiszpanii spowodowały rupturę w lewej pachwinie. Został dymisjonowany 20 II 1810 r. Wyjechał z Madrytu bez powiadomienia dowódcy pułku, nie przekazawszy żadnego rachunku z komory pułkowej znajdującej się w Madrycie, nie uregulowawszy zaciągniętego długu w kasie pułkowej w wysokości 800 złotych polskich jak również nie zlikwidowawszy pretensji w swojej kompanii. Wrócił do służby z przeznaczeniem do zakładu 4, 7 i 9 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego 4 IV 1812 r. Przeznaczony został do ponownego wcielenia do 4 Pułku Piechoty do czego nie doszło na skutek ostrego sprzeciwu mjra [Cypriana] Zdzitowieckiego u generała [Stanisława] Fiszera z uwagi na „ciężką rupturę" (przepuklinę) i stałe chorowanie kpt. Kowalskiego. a następnie (22 VII 1812 r.) mianowany został dowódcą batalionu milicji poznańskiej. Przebywając z batalionem w twierdzy Modlinie rozchorował się w dniu 14 XII 1812 r. odesłany został do Lazaretu Ujazdowskiego w Warszawie. Opuścił go 4 III 1813 r. Reskryptem Wawrzeckiego, dyrektora Ministerstwa Wojny wcielony do Korpusu Weteranów 1 VI 1814 r. Umieszczony w stopniu kapitana w Korpusie Inwalidów i Weteranów w IX 1814 r. Dołączył do 2 Korpusu Weteranów (dozór obiektów wojskowych w Warszawie) 18 XII 1816 r. Przeznaczony do spisu wojskowego w województwie lubelskim, którym zajęty był do 14 XI 1817 r. Przeniesiony do 11 Korpusu Weteranów (przy Głównym Lazarecie w Warszawie) w 1817 r. Przy reorganizacji Korpusu przeznaczony w stopniu kapitana do 1 kompanii w województwie mazowieckim 1 batalionu Korpusu Weteranów w 1829 r. Otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby 24 V 1830 r. (21 lat, 11 miesięcy, 2 dni tj. od 22 VI 1808 r.). Kampanie: 1792 r. (Dubienka 18 VII), 1794 r. (Szczekociny - 6 VI, Gołchów - 29 VI, gdzie otrzymał kontuzję od pocisku armatniego w nogę prawą i na którą leczył się w Warszawie, obrona Warszawy - 13 VII - 6 IX), 1807 r. (oblężenie Grudziądza - 1 V - 9 VII), 1808 r. (Amaraz - 24 XII), 1809 r. (Ciudad Real - 27 III, Almonacid - 11 VIII, Ocana - 19 XI).
