Biogram:
Kowalczyk Antoni (1788-?) oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 3 VI 1788 r. we wsi Przygodzice na Śląsku. Wstąpił jako żołnierz do 1 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej 15 VI 1807 r. Postąpił na kaprala 24 VIII 1809 r. W dniu 26 XI 1810 r. otrzymał srebrny krzyż Virtuti Militari (nr 4134). Brał udział w kampanii w Hiszpanii w latach 1808-1811: w oblężeniu Saragossy ([15 VI 1808 r. - 14 VIII 1808 r.]), gdzie został ranny kulą karabinową w prawą nogę, pod Tudelą (23 XI 1808 r.), Alcaniz ([26 I 1809 r.]), w oblężeniu Tortosy 4 VII 1810 r.-2 I 1811 r.), pod Lerydy, w oblężeniu Tarragony (wziętej 28 VI 1811 r.), pod Walencją ([26 VI 1808 r. - 28 VI 1809 r.]), Santa Marią i Epillą (Aquillą). Dalej walczył pod Możajskiem (7 IX 1812 r.), Małym jarosławcem (1812 r.), Borysowem (21 XI 1812 r.), Berezyną (28 XI 1812 r.), Wittenbergą (1813), Lipskiem (16 X 1813 r. - 19 X 1813 r.), Soissons ([III] 1814 r.), Arcis-sur-Aube (21 III 1814 r.). Awansowany na sierżanta 17 IX 1814 r. Umieszczony w Batalionie Wzorcowym Grenadierów Gwardii 1 I 1815 r. Przeniesiony do Batalionu Grenadierów Gwardii 20 VI 1815 r. Dołączył do Pułku Grenadierów Gwardii 27 IX 1817 r. Z podoficera tego pułku postąpił na podporucznika Batalionu Weteranów Czynnych 22 X 1819 r. W latach 1823-1827 przebywał w Kaliszu (zamieszkały). Wszedł w skład 1 Batalionu Weteranów Czynnych 12 I 1828 r.
