Korytowski Michał

Biogram:


Korytowski Michał (1777-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 29 IX 1777 (1780) r. w Warszawie (albo 21 IX 1779 r. w Padniewie pow. Gniezno). W II 1802 r. wstąpił jako kadet do 38 Pułku Piechoty Cesarstwa Austriackiego ks. Ferdynanda Württemberga, stacjonującego w Krakowie. Wziął udział w kampanii 1805 r., w której walczył pod Donauwerth (6 X 1805 r.), Nayburgiem, Aichą, Kromieryżem i Austerlitz (2 XII 1805 r.). Dymisjonowany w stopniu porucznika 24 III 1806 r., wstąpił do Gwardii Honorowej w Poznaniu 10 XI 1806 r. Mianowany kapitanem z przeznaczeniem na adiutanta polowego gen. Antoniego Amilkara Kosińskiego 1 XII 1806 r. Przeszedł do 6 Pułku Ułanów 21 I 1807 r., zaś 26 II 1807 r. do Pułku Towarzyszy dowództwa Dziewanowskiego. Wziął udział w kampanii 1806/7 r., w której walczył pod Toruniem, Kwidzynem, Tczewem, Gdańskiem, Frydlandem (14 VI 1807 r.), Raszynem (19 IV 1807 r.), Sandomierzem i Krakowem. Został szefem szwadronu 28 V 1808 r. na wniosek Dominika Dziewanowskiego z 3 IV 1808 r. Wstąpił do 6 Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej 9 X 1809 r. Wziął udział w kampanii 1809 r. Przeszedł do 15 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 28 XII 1809 r. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Wojskowego (Virtuti Militari) nr 2392 1 I 1810 r. Awansował na majora z przeznaczeniem do 16 Pułku Ułanów 5 VI 1812 r. Na wiosnę 1813 r. objął dowództwo nowo sformowanego z krakusów 3 Pułku Przedniej Straży i z pułkiem tym w składzie korpusu ks. Józefa Poniatowskiego uczestniczył w przemarszu do Saksonii przez ziemie czeskie. Przeszedł do 3 Pułku Ułanów 8 VII 1813 r. W kampaniach 1812 i 1813 r. walczył w bitwe pod Mirem (9–10 VII 1812 r.), Bobrujskiem i Dreznem 7 X-11 XI 1813 r. Dostał się do niewoli 11 XI 1813 r., lecz został puszczony wolno do domu na dane słowo honoru. Odkomenderowany do spisu wojskowego do obwodu czerskiego 24 VI 1814 r. Przeszedł w stopniu podpułkownika do 3 Pułku Ułanów 13 II 1815 r. Mianowany dowódcą 1 Dywizjonu i tymczasowym dowódcą pułku 14 II 1818 r. Został dowódcą pułku 14 III 1818 r. Postąpił na pułkownika 24 X 1819 r. Odznaczony Orderem Świętej Anny 2. klasy z brylantami 18 X 1820 r. Po wystąpieniu 29 VIII 1822 r. na czele swojego pułku na przeglądzie całego Wojska Polskiego odbytym przed carem Rosji Aleksandrem I otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym następnego dnia. Został urlopowany na 8 dni do obwodu białostockiego 4 V 1826 r. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława 2. klasy 15 VI 1829 r. Za odbycie służby 23 lat 3 miesięcy i 8 dni otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 20 lat służby wojskowej 14 IX 1830 r. Syn Korytowskiego Jana, generała majora, adiutanta wojsk koronnych Stanisława Augusta i Korytowskiej z d. Wilkońskiej Joanny Nepomuceny, kasztelanki krzywińskiej zmarłej 2 II 1823 r. Prawdopodobnie żonaty.

Miejsce urodzenia:


Warszawa, Padniewo

Ojciec:


Korytowski Jan

Matka:


Korytowska z d. Wilkońska Joanna Nepomucena

Funkcje wojskowe:


1808-05-28 szef szwadronu ????-??-?? dowódca 1. dywizjonu 1818-02-14 tymczasowy dowódca pułku 1818-03-14 dowódca pułku

Żona:


[PRZYPUSZCZALNIE: Korytowska NN.]

Indeks osobowy:


Aleksander I cesarz Rosji, Dziewanowski Dominik, Korytowski Jan, Korytowska z d. Wilkońska Joanna Nepomucena, Korytowski Michał, Kosiński Antoni Amilkar, Poniatowski Józef, Wilkońska Joanna Nepomucena zob. Korytowska z d. Wilkońska Joanna Nepomucena, Württemberg Ferdynand

Indeks geograficzny:


Aicha, Austerlitz (Sławków), Bobrujsk, białostocki obwód, czerski obwód, czeskie ziemie, Donauwerth (Donauwörth), Drezno, Friedland, Gdańsk, Gniezno, Kraków, Kremzier (Kromieryż), Księstwo Warszawskie, Kwidzyn, Mir, Nayburg (Naumburg), Padniewie, Poznań, Raszyn, Saksonia Sandomierz, Tczew, Toruń, Warszawa

Jak cytować:

Korytowski Michał, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza