Biogram:
Kobyliński Kajetan (1777-?) - oficer Wojska Koronnego, Wojska Księstwa Warszawskiego i Wojska Królestwa Polskiego.
Urodzony w 1777 roku we wsi Wirach jako syn Tomasza i Teodozji.
Mianowany podporucznikiem milicji pieszej woj[ewództwa] poznańskiego w korpusie płk Józefa Neymana 10 IX 1794 r. Wstąpił do służby w wojsku polskim w 1806 r. Pod rozkazami Jana Henryka Dąbrowskiego walczył pod Tczewem 23 II 1807 r., w oblężeniu Gdańska i pod Fredlandem 14 VI 1807 r., gdzie został ranny. Został mianowany podporucznikiem w artylerii pieszej 1807 roku. Awansował na porucznika w kompanii taboru 3. Legii 22 V 1808 r.
Walczył w kampanii 1809 r., w czasie której został ranny pod Sandomierzem. Został odznaczony krzyżem złotym Virtuti Militari. Został uwolniony 20 II 1810 r. W maju 1810 r. przebywał w Paryżu. Dnia 9.5.1810 proponowany przez gen. Mikołaja Bronikowskiego na stopień kapitana z umieszczeniem w Legii Nadwiślańskiej. Jako kapitan oddelegowany do 4. pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej dnia 11 VII 1810 r. z przeznaczeniem na dowódcę 4. kompanii fizylierów 2. batalionu. Przeszedł do 2. kompanii 1. batalionu dnia 1 VII 1811 r. Wzięty do niewoli 17 IV 1812 pod Penaranda, z której powrócił w 1814 r. Został odznaczony jako kawaler Legii Honorowej dnia 11 X 1812 r. Został umieszczony w stopniu kapitana na reformie ze skierowaniem do departamentu kaliskiego. Dnia 1 VII 1816 został przeniesiony do 4. pułku strzelców pieszych. Został dymisjonowany z powodu złego stanu zdrowia dnia 23 V 1817 r.
