Biogram:
Kosiński Michał h. Rawicz (1776-1835) - pułkownik Wojska Polskiego, baron cesarstwa francuskiego
Syn Michała i Marianny z Jaraczeskich, ur. 3.XI.1776 w Krakowie.
Został: Kadetem Korpusu Inżynierii armii koronnej 2.VII.1791, Chorążym 1.IV.1793, Akces do powstania podpisał 19.IV.1794. Został Porucznikiem artylerii Legionów we Włoszech 20.IV.1797, kapitanem 20.V.1797. Przeszedł do piechoty 4.XII.1797, Przeszedł faktycznie z artylerii do 2. batalionu, 1. Legii 15.XII.1797
Walczył w Circeo, pod Ferentino (29.VII.1798),
Froscinone (2.VIII.), odznaczył się. Wojna neapolitańska w niej Magliano (1.XII.1798), Santa Maria di Falari (Nepi Civita Castellana 4.XII.). Monterosi ( ), Calvi (9.XII.), bateria św. Andrzeja, Itri, Gaeta, forsowanie Garigliano, Kapua, ciężko ranny 7.I.1799 pod Castelforte w głowę, wycofał się na Garigliano i w odwrocie pozostawiony w zakładzie we Florencji, potem przeniesiony do Livorno, Lukki (1.VII.1799) i z Genui wysłany 27.VII. na leczenie do Nicei. Dostał się na kapitana nr 4 w 2. batalionie Legii Włoskiej 11.III.1801. Przy reorganizacji umieszczony 8.XII.1801 w stopniu kpt. 1. klasy w 1/II batalionie. Został Szefem batalionu 1. pułku piechoty Legii polsko - włoskiej 2.V.1807, majorem 1 pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej 2N 5.III.1811 pour prondre z liczeniem starszeństwa rang od dnia 1.I.1808. Pułkiem tym dowodził od maja do grudnia 1811. Odbył kampanie hiszpańskie 1808 (granicę przeszedł 7.VI., Tudela 11.VI., Malben 13.VI., Alagon 14.VI., 1. oblężenie Saragossy 15.VI.-14.VIII., Tudela 23.XI., 2. obl. Saragossy 20.XII.-21.II. 1809), 1810 (Morella, St. Matheo, Tortoza (29.V.), 1811 (Sagunt, Valencja, w obronie Castellon de la Plana ). Renta roczna w wysokości 4 tyś. franków 31.III. 1812 i tytuł barona Cesarstwa 11.XI.1813 z donacją 4000 Franków. W kampanii 1812 walczy pod Połockiem i nad Wilejką. W lutym 1814 stał załogą w Soissons, ranny 2.III., przeciwny kapitulacji gen. Jeana Claude'a Moreau. Bitwy: Troyes, Torsy.
Otrzymał Legię Honorową kawaler 2.III.1811, Virtuti Militari kawaler 26.XI.1810. W 1812 formował trzecie bataliony dywizji Legii Nadwiślańskiej i poprowadził je na kampanię rosyjską. Skierowany 11.VIII.1813 z Wittenbergi do Francji jako dowódca zakładu w Sedanie, dnia 1.I.1814 przeznaczony został na dowódcę p. Nadwiślańskiego, 4.I.1814 otrzymał nominację na pułkownika. Odznaczył się 2.III. przy obronie Soissons,
po kapitulacji Soissons aresztowany, po 6-ciu dniach zwolniony i 15.III. skierowany do pułku. Powrócił do kraju. W 1835 mieszkał ul. Miodowa 493 utrzymywał się z pensji retretowej, do wypłaty której wyznaczono (w latach 1831,1832) kasę główną Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie. Z pułku piechoty Legii Nadwiślańskiej (1813 r.) w stopniu pułkownika na dowódcę 6. pułku piechoty In. 20.I.1815. Zawieszony w pełnieniu dowództwa w wyniku dokonanej inspekcji pułku 28.V.1816. Wraca na dowódcę 12.VII.1816. Otrzymał order Świętej Anny 2. klasy 17.X.1816. Zawieszony w pełnieniu dowództwa za bałagan i nieporządek panujący w pułku 27.I.1817. Dymisjonowany z pensją i pozwoleniem noszenia munduru 20.III.1817 (Rozkaz Dzienny 14.IV.). Otrzymywał retretową w wymiarze rocznym złotych polskich 2.250. Zmarł 19.V.1835 w Warszawie. Był bezżenny.
Był przeciwny kapitulacji miasta.
