Kończa Michał Fortunat

Biogram:


Kończa Michał Fortunat (1776-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego. Urodzony około 1776 r. w Wilnie bądź w Sołłohubach, powiat łomżyński jako syn Ignacego, pisarza ziemskiego wileńskiego i Rozalii z Sołłohubów. Mianowany adiutantem Rady Zastępczej Tymczasowej, a następnie Rady Najwyższej Narodowej. Uczestniczył w stopniu majora w insurekcji kościuszkowskiej, a następnie udał się do Włoch. Wstąpił w Bolonii do Legionów w stopniu kpt. z umieszczeniem w 2. batalionie 1. Legii Polskiej 10 VI 1797 r.(licząc starszeństwo od 3 VI). Mianowany został komendantem placu w Gubbio 12 I 1798 r. Dnia 1 IV 1798 r. wystąpił o urlop do kraju lub dymisję. Dymisja została przyjęta 11 VII 1798. Pozostał komendantem placu Urbino (Senigalii) 22 III 1799 r. W drodze do Toskanii został schwytany przez powstańców, ranny w głowę i wydany Austriakom. Z niewoli powrócił. Na kpt. w 2. batalionie 1. Legii postąpił 18 IV 1801. Został Adiutant - majorem placu Ferrary z nominacji gen. Nicolasa Charlesa Oudinota. Awansowany na stopnień kpt. w 5. kompanii 2 batalionu Legii Naddunajskiej 1 V 1801 r. Następnie został skierowany z Ferrary do Livorno 17 X 1801 r. Przy reorganizacji wszedł na etat 26 XII 1801 r. Wszedł za kpt. Michała Gabriela Wodzyńskiego 28 III 1802 r. Postąpił na kpt. 3. klasy w 6. kompanii 2. batalionu 113 Półbrygady. Dymisjonowany został na San Domingo 8 VI 1803 r., a następnie odesłany do Francji 23 XII 1803 r. Mianowany został ppłk. - komisarzem wojennym, dołączył do w sztabu Księcia Józefa Poniatowskiego 20 VIII 1807 r. Dymisjonowany stamtąd został dnia 2 X 1807 r. Z nominacji Fryderyka Augusta z dnia 15 II 1812 r. objął obowiązki komisarza wojennego na mocy nominacji nr 426. Uczestniczył w wyprawie na Moskwę 1812 r. jako komisarz wojenny 17. dywizji piechoty, w bitwie pod Pleszczenicami (1 XII) doznał złamania nogi. Ożenił się z Joanną z Arcichowskich urodzoną w Osmolinie (powiat sochaczewski) w 1792 r., córką Szymona, obywatela ziemskiego, którą poślubił 6 V 1814 w Warszawie. Miał córkę Wiktorię, która zmarła w 1887 r. Przeznaczony został na reformę w armii Królestwa Polskiego. Mianowany został audytorem placu miasta Warszawy w okresie 16 II 1816 - ? 1818 r. Dymisjonowany został 6 XII 1818 r. Zmarł.

Miejsce urodzenia:


Wilno/Szyczniewo

Ojciec:


Kończa Ignacy

Matka:


Końćza Rozalia z domu Sołłohub

Funkcje wojskowe:


1794-??-?? - adiutant Rady Zastępczej Tymczasowej 1794-??-?? - adiutant Rady Najwyższej Narodowej 1798-01-12 - komendant placu w Gubbio 1799-03-22 - komendant placu w Urbino (Senigalli) 1801-??-?? - komendant placu w Ferrarze 1807-08-20 - komisarz wojenny przy księciu Józefie Poniatowskim 1812-02-15 - komisarz wojenny II klasy 1812-??-?? - komisarz wojenny 17. dywizji piechoty 1816-02-16 - audytor w komendzie placu w Warszawie

Żona:


Kończa Joanna z d. Arciszowska

Dzieci:


Kończa Wiktoria

Indeks osobowy:


Arciszowska Joanna (zob. Kończa Joanna z d. Arciszowska) Kończa Ignacy Kończa Joanna z d. Arciszowska (zob. Arciszowska Joanna) Kończa Rozalia z d. Sołlohub (zob. Sołłohub Rozalia) Kończa Wiktoria Oudinot Nicolas Charles Sołłohub Rozalia (zob. Kończa Rozalia z d. Sołłohub) Wodzyński Michał Gabriel

Indeks geograficzny:


Bologna (zob. Bolonia) Bolonia (zob. Bologna) Gubbio Ferrara Livorno Moskwa Pleszczanice (zob. Pleszczenice) Pleszczenice (zob. Pleszczanice) Senigallia Szyczniewo Urbino Wilno Włochy

Jak cytować:

Kończa Michał Fortunat, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza