Biogram:
Koryzna Krzysztof (1773-1850), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Syn Franciszka i Teodory z Zawiszów. Urodzony 8 III 1773 r. we wsi Rady na Wileńszczyźnie (lub Krakinowa na Żmudzi).Zmarł 22 VI 1850 r. w Warszawie. Wstąpił do Korpusu Artylerii wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego 6 III 1790 r. Awansował kolejno na kaprala 1 VIII 1791 r., sierżanta 1 I 1792 r. oraz chorążego 1 VIII 1794 r. Brał udział w kampaniach 1792 i 1794 roku. Brał udział bitwach i potyczkach pod: Mirem 11 VI 1792 r., Wilnem (22/23 IV 1794 r.), Brześciem 23 VII, Niemenczynem, Palanami, Sałatami 29 VII ( gdzie został ranny w rękę i nogę od kuli karabinowej i wzięty do niewoli pruskiej, w której przebywał 14 dni). Wstąpił ponownie do służby wojskowej w wojsku polskim do artylerii konnej Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika 2. klasy 3 IV 1809 r. Brał udział w kampaniach 1809 i 1810-11 roku (w Hiszpanii). Brał udział bitwach pod: Wieniawką 1809 r., Zaleszczykami, w przejściu gór Sierra Morena 21-23 I 1810 r., Anteguerą, St Rogue, Victorią. Brał udział w oblężeniu Marbelli - 9 XII 1810 r., oblężeniu Tariffy 19 XII 1811 - 5 I 1812. Został umieszczony jako oficer nadliczbowy w artylerii pieszej 21 I 1810 r. Mianowany porucznikiem 1. klasy z przeznaczeniem do artylerii pieszej 23 X 1810 r. Mianowany kapitanem 2. klasy 4 II 1812 r. dowodził baterią pozycyjną kapitana P. Grabowskiego. Brał udział w kampaniach 1812 i 1813 r. Brał udział w bitwach pod: Czaśnikami 31 X 1812 r. oraz Berezyną 28 XI (gdzie został kontuzjowany). Walczył w obronie Spandawy - 1813, pod Kołobrzegiem , Löbau, Buntzlau, Dessau , Lipskiem 18-19 X. Został przeznaczony 31 XII 1813 r. do 4 Kompanii Artylerii Pieszej na stanowisko zastępcy dowódcy. Brał udział w kampanii 1814 r. Brał udział w obronie Paryża 31 III 1814 r. Powrócił do kraju 11 VIII 1814 r. W stopniu kapitana 2. klasy został przydzielony do 3 Kompanii Lekkiej Artylerii Pieszej 18 III 1815 r. Awansowany na kapitana I klasy 22 V 1823 r. Był tymczasowym dowódcą 4 Kompanii Lekkiej Artylerii Pieszej 15 XI 1826 r., a następnie dowódcą w 1828 r.
Był odznaczony: Znakiem Honorowym 20 lat 14 IX 1830 r. (przedstawiony 24 V 1830 r. za 21 lat, 5 miesięcy i 14 dni służby (to jest od 10 XII 1808 r.) oraz Krzyżem złotym Virtuti Militari (za kampanię 1812 roku. Posiadał świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 452 z 27 VIII 1819 r. na posiadanie krzyża Virtuti Militari). Był kawalerem Legii Honorowej z 5 IV 1814 r.
Indeks geograficzny:
Antenguera
Berezyna
Brześć
Czaśniki
Dessau
Kołobrzeg
Krakinów
Lipsk
Löbau
Marabella
Mir
Niemenczyn
Palany
Paryż
Pruntzban
Rady
Sałaty
Sierra Morena, góry
Spandewa
St Rogue
Tariffa
Victoria
Warszawa
Wieniawka
Wileńszczyzna
Wilno
Zaleszczyki
Żmudź