Komorek Karol (Charles), oficer w Legii Nadwiślańskiej, armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się w Częstochowie.
Wstąpił do 3 Pułku Piechoty wojska Księstwa Warszawskiego w stopniu furiera 10 XI 1806 r. Brał udział w kampanii 1806 i 1807 r. Walczył w bitwach pod Pułtuskiem (26 XII 1806), Guttstadt (Dobre Miasto, 5/9 VI 1807), Friedlandem (Prawdinsk 14 VI 1807), Mozą. Podczas niej został awansowany 15 II 1807 na starszego sierżanta. Przedstawiony 5 I 1808 r. (jako feldfebel) przez płk Edwarda Żółtowskiego, dowódcę pułku
do odznaczenia Krzyżem Virtuti Militari. Dnia 1 V 1808 r. został adiutantem- podoficerem. Awansowany 20 VII 1808 r. na podporucznika. Porucznikiem został mianowany przez marszałka Louisa Nicolasa Davout 7 X 1808 r. Przeniósł się Legii Nadwiślańskiej. Dnia 27 I 1809 przybył z zakładu w Sedanie do Legii w Hiszpanii i umieszczony został a la suite w 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. W kampanii hiszpańskiej brał udział w walkach pod Saragossą (Zaragoza, 15 VI-13 VIII 1808), Belchite (18 VI 1809), Iselrales, gdzie został ranny w potylicę (17 I 1810), Tortozą (Tortosa, 4 VII 1810-2 I 1811), Puzol (Puçol, 25 X 1811), Saguntem (28 X 1811). Otrzymał przeniesienie do 1 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej i awansowany na kapitana na wniosek dowódcy pułku 10 I 1812 r. Przeniósł się 3 II 1815 r. w stopniu kapitana z Legii Nadwiślańskiej do 6 Pułku Piechoty Liniowej w armii Królestwa Polskiego. Mianowany majorem 4 Pułku Strzelców Pieszych 16 V 1824 r.
Dnia 3 IX 1828 r. otrzymał anulowanie z powodu nienagannego dotychczasowego postępowania, wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującego na 1 miesiąc aresztu za nieskontrolowanie w czasie pełnionej służby w w nocy z 21 na 22 czerwca więźniów osadzonych w kazamacie przy Bramie Lubelskiej, z których jeden, niejaki Józef Wirecki, były żołnierz szwadronu rezerwowego 4 Pułku Strzelców Konnych, skierowany w 1827 roku za kradzież na 6 lat więzienia w kajdanach i odosobnieniu, zbiegł, po zrobieniu posiadanym i ukrytym w sienniku pilnikiem i nożem otworu w murze. Dymisjonowany na własne żądanie z powodu złego stanu zdrowia w stopniu podpułkownika z pensją i pozwoleniem noszenia munduru 29 XII 1829 r. Odznaczony Znakiem Honorowym 20 lat nieskazitelnej służby 24 V 1830 r. (za 21 lat 5 miesięcy 8 dni od dnia 21 VII 1808).
Miejsce urodzenia:
Częstochowa
Indeks osobowy:
Davout Louis Nicolas, Godlewski Józef, Komorek Karol (Charles),Rudzki Aleksander, Żółtowski (Edward), Wirecki Józef
Komorek Karol (Charles), Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.