Biogram:
Kopyciński Józef (1789-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony 10 III 1789 r. we wsi Kotlu (lub Chotelu) w powiecie radomskim. Wstąpił na ochotnika do 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego jako żołnierz 1 VII 1809 r. Uczestniczył w kampanii 1809 r. walcząc pod Pińczowem (9 VII) i Słomnikami (13 VII). Awansowany na stopień kaprala 1 VIII 1809 r., furiera 1 IV 1810 r., sierżanta 1 VIII 1812 r., podporucznika z przeznaczeniem do 18 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego (litewskiego) 11 VIII 1812 r. Brał udział w kampanii 1812 r., walczył pod Borysowem (21 XI), gdzie dostał się do niewoli, i Wilnem (10 XII). Umieszczony na reformie 1 I 1815 r. Umieszczony w stopniu podporucznika w 4 Pułku Piechoty Liniowej 29 VIII 1815 r., przeniesiony do 3 Pułku Piechoty Liniowej 4 IV 1818 r. Przeniesiony w stopniu porucznika do 2 Pułku Strzelców Pieszych 25 III 1819 r. Skazany na 2-miesięczny areszt w twierdzy za bezpośrednie zwrócenie się do ks. Konstantego z prośbą o interwencję w nieporozumieniach jego brata Wincentego, kpt. 3 Pułku Piechoty Liniowej, z dowództwem pułku 16 IX 1821 r. 23 III 1823 r. wydano zatwierdzenie wyroku dywizyjnego sądu wojennego skazującego go za okazane nieposłuszeństwo wobec płk. Józefa Hurtiga, tymczasowego komendanta twierdzy Zamościa, na karę 6 miesięcy aresztu w twierdzy Zamościu. Umieszczony w 3 Pułku Piechoty Liniowej 29 I 1825 r. Przeniesiony w stopniu kapitana do 6 Pułku Piechoty Liniowej 14 IV 1827 r. Brat Wincentego Kopycińskiego.
