Konopka Jan

Biogram:

---

Konopka Jan herbu Nowina (27 XII 1777 - 01 I 1815), generał brygady armii Księstwa Warszawskiego. Urodził się 27 XII 1777 r. we wsi Skoldycze w słonimskim jako syn Franciszka i Anny de Condé. Był bratem Teodora, Wincentego (wg Pachońskiego, wg Spisu szlachty w Królestwie Polskim Wincenty Tomasz syn Józefa), Augusta (Aleksandra, oficera Wojska Polskiego?) oraz siostry primo voto Bezobrazowowa, secundo voto Tatiszczewowa Wstąpił do Wojska Polskiego w 1792 r., do 8 brygady (2 ukraińskiej) kawalerii narodowej dowództwa generała-majora Stanisława Makronowskiego. W wojnie 1792 r. jako podporucznik walczył pod Boruszkowcami (15 VI) i Zieleńcami (17 VI) Uzyskał medal srebrny Virtuti Militari. W powstaniu 1794 r. wysłany do organizacji powstania na Litwie, w czasie walk koło Słonima awansował na porucznika, otrzymał od Kościuszki pamiątkową obrączkę. Z generałem Karolem Sierakowskim wycofał się z Litwy, walczył na lewym skrzydle pod Maciejowicami (10 X), w walkach kawaleryjskich cięty został w lewe ramię. Z początkiem 1795 r. wyemigrował do Francji, wstąpił na ochotnika do 1. pułku huzarów francuskich w Bercheny, mianowany został podporucznikiem 21 III 1796. Przeszedł do Legionu Lombardzkiego z awansem na porucznika. Pod Faenso (04 II 1797) przyczynił się do zdobycia kluczowej baterii nad rzeką Senio. Postąpił na kapitana dnia 20 IV 1797. Przeszedł do grenadierów 1. batalionu Legii Włoskiej, następnie został przeniesiony do 5. kompanii (2 VII). Był uczestnikiem walk w Circeo, wyróżnił się pod Frosinone (02 VIII 1798 r.). W wojnie neapolitańskiej walczył pod Santa Maria di Falari (4 XII 1798). Został mianowany komendantem placu Gaety i Fondi, a następnie tymczasowym dowódcą I. batalionu, na polu bitwy awansowano go na szefa batalionu. Został ranny w bitwie nad Trebią (17 - 19 VI 1799 r.). Brał później udział w bitwach pod Novi (15 VIII 1799 r.), Bosco (24 X), Ronciglione, gdzie przepędził 2 tysiące Austriaków do Orado. W lutym 1800 walczył nad rzeką Vesubio. Dnia 02 II 1802 r. skierowany został przez Henri'ego François Marie Charprentier'a do Lodi na szefa szwadronu (licząc od 21 I) W 1804 r. otrzymał 8-miesięczny urlop do kraju. Walczył pod Castel-Franco 24 XI 1805 r. Od 04 VIII 1806 r. został przekierowany pod służbę neapolitańską. Wezwany przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego do kraju opuścił 20 I 1807 r. pułk w Neapolu. Postąpił na majora 5. pułku strzelców konnych 1 III 1807 r. Odznaczył się pod Frydlandem, atakując na czele pułku i łamiąc linię piechoty nieprzyjacielskiej, odnosząc jednak rany (VI 1807 r.) i w pościgu pod Heinrichsdorf i Hohenstein. Otrzymał order Legii Honorowej II klasy dnia 29 V 1807 r., a następnie został awansowany na pułkownika pułku ułanów Legii polsko-włoskiej 15 VII 1807 r. Otrzymał order Legii Honorowej w stopniu kawalera nr 19929 dnia 1 X 1807 r. Od 11 XI 1808 r. (bądź 1807 r.) był w służbie westfalskiej. Walczył w Hiszpanii pod Tudelą 11 VI 1808 r., Mallen 13 VI, będąc na lewym skrzydle generała Charlesa Lefebvre-Desnouettes rozbił 6 tysięcy powstańców i wziął 6 dział. Brał udział w bitwach pod Alagon (14 VI), oraz w 1. oblężeniu Saragossy (30 VI - 15 VIII), gdzie został ranny w czasie szturmu 04 VIII. Za szarżę pod Tudelą (23 XI) uzyskał komandorię Legii Honorowej (nr 21473) 11 XII 1808 r. Następnie z częścią pułku towarzyszył marszałkowi Michelowi Neyowi. Służył w 4. korpusie Horace'a Sebastianiego. Otoczony w górach pod Yevenes koło Toledo w ciężkich walkach z dużymi stratami przebił się do Consuegra. Stracił 4 sztandary, z czego tłumaczył się potem w Paryżu, z końcem października 1810 r. powrócił do pułku. Przeforsował wydanie bitwy generałowi Joaquinowi Blake nad rzeką Rio-Almanzor (04 XI 1810 r.), w tej bitwie rozbił centrum armii angielsko - hiszpańskiej. Na skutek niesłusznych zarzutów Sebastianiego przeniósł się do korpusu marszałka Nicolasa Jeana de Dieu Soult'a. Pod Albuhera rozbił szarżami dragonów londyńskich (15 V) oraz pułki 3, 48 i 66 piechoty angielskiej (16 V). Odznaczony został orderem Virtuti Militari III klasy 06 IX 1811 r. Postąpił na generała brygady 6 VIII 1811 r., został baronem z dotacją 10 tysięcy franków rocznie. Mianowany został inspektorem szkolenia pułków lansjerów 23 X 1811 r., a następnie awansowany na gros-majora (colonel-majora) w pułku szwoleżerów gwardii 27 I 1812 r. Został dowódcą 3. pułku szwoleżerów gwardii 5 VII 1812 r. Z dwoma szwadronami wyruszył 19 IX przez Grodno - Mińsk do grupy Mikołaja Oppeln-Bronikowskiego. Zaskoczony został przez Eufemiusza Czaplicę i ranny spisą dostał się koło Zdzięcioła do niewoli. Był internowany w Chersoniu, powrócił do kraju w lipcu 1814 r. Z wojsk Księstwa Warszawskiego awansowany został w stopniu generała brygady na dowódcę 1. brygady dywizji ułanów 20 I 1815 r. Zmarł 01 I 1815 r. we wsi Dubrowka w powiecie słonimskim. Ożeniony był z Floryndą, która otrzymała rentę wdowią w wysokości 15891,18 złotych polskich rocznie wypłaconą w roku 1832 w kasie głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.

Funkcje wojskowe:

---

1798-??-?? Komendant plutonu Gaety i Fondi 1798-??-?? Dowódca 1. batalionu 1802-02-02 Szef szwadronu w Lodi 1807-07-01 Dowódca pułku ułanów Legii Polsko-Włoskiej 1811-10-23 Inspektor szkolenia pułku lansjerów 1812-01-27 Gros-major pułku szwoleżerów Gwardii Honorowej 1812-07-05 Dowódca 3. pułku szwoleżerów Gwardii Honorowej

Indeks osobowy:

---

Bezobrazowowa - zob. Konopka 1o voto Bezobrazowowa, 2o voto Tatiszczewowa Blake Joaquin Bronikowski Mikołaj (zob. Oppeln-Bronikowski Mikołaj) Charpentier Henri François Marie Condé Anna (zob. Konopka Anna z d. Condé) Czaplic Eufemiusz Konopka 1o voto Bezobrazowowa, 2o voto Tatiszczewowa Konopka Anna z d. Condé (zob. Condé Anna) Konopka Aleksander Konopka August Konopka Franciszek Konopka Florynda Konopka Józef Konopka Teodor Konopka Wincenty Tomasz Lefebvre - Desnouettes Charles Makronowski Stanisław Ney Michel Oppeln-Bronikowski Mikołaj Sebastiani Horace Sierakowski Karol Soult Jean-de-Dieu Tatiszczewowa - zob. Konopka 1o voto Bezobrazowowa, 2o voto Tatiszczewowa

Indeks geograficzny:

---

Alagon Albuera Badajoz Boruszkowce Bosco Castelfranco Ciudad Real Chersoń Dubrowka Faenso Francja Friedland (zob. Prawdinsk) Frosinone Gaeta Grodno Heinrichsdorf (zob. Siemczyn) Hohenstein (zob. Olsztynek) Litwa Maciejowice Mallen Mińsk Neapol Novi Olsztynek )zob, Hohenstein) Prawdinsk (zob. Friedland) Rio-Almanzora Ronciglione Santa Maria di Falari Saragossa (zob. Zaragoza) Siemczyn (zob. Heinrichsdorf) Senio, rzeka Skoldycze Słonim słonimski powiat Trebbia Tudela Vesubio Yevenes Warszawa Zaragoza (zob. Saragossa) Zdzięcioł Zieleńce