Biogram:
Konopka Aleksander (1787-?), podpułkownik wojsk Królestwa Polskiego
Urodził się 3 V 1787 r. w powiecie słonimskim, był synem Jana Konopki. Wstąpił 15 III 1805 r. do armii francuskiej i 10 IV 1806 r. postąpił na stopień furiera. Przeszedł do służby w pułku ułanów Legii polsko-włoskiej, otrzymując 11 XII 1806 r. stopień adiutanta - podoficera. 15
VII 1807 r. mianowany został podporucznikiem, 17 IX 1807 r. lub 15 I 1808 r. lub też 8 XI 1809 r. otrzymał stopień porucznika, a 29 VI 1810 r. awansował na kapitana. Walczył wraz ze swym pułkiem w Hiszpanii. W bitwie pod Albuherą (16 V 1811 r.) zdobył dwa sztandary angielskie , za co odznaczony został krzyżem kawalerskim (nr 29626) Legii Honorowej, a 06 IX 1811 r. przyznany mu został krzyż srebrny (nr 2122) Virtuti Militari. W Hiszpanii przebywał do końca 1812 r., w 1813 r. uczestniczył w kampanii niemieckiej. W okresie Królestwa Polskiego trafił do 7. pułku ułanów nadwiślańskich, a następnie 13 II 1815 r. w stopniu kapitana do 4. pułku ułanów. Urlopowany został na 28 dni od dnia 25 III 1815 r. 11 IV 1819 r. roku otrzymał stopień majora 1. pułku ułanów, a 28 X został dowódcą 2. dywizjonu. Urlopowany został na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej, wileńskiej, wołyńskiej i obwodu białostockiego 1 XII 1820 r. Po wystąpieniu na czele swego dywizjonu na przeglądzie całego Wojska Polskiego odbytym 29 VIII 1822 r. przed carem Aleksandrem otrzymał pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym cara z 30 VIII Następnie został dowódcą 1. dywizjonu dnia 7 IV 1825 r., następując po pułkowniku Józefie Kamieńskim. Mianowany podpułkownikiem dnia 24 V 1829 r. Otrzymał Znak Honorowy dnia 24 V 1830 r. za 22 lata 7 miesięcy i 23 dni nieskazitelnej służby wojskowej, licząc od 1 X 1807 r.
