Biogram:
Korytyński Józef herbu Korczyk (1793-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Syn Michała Korytyńskiego. Urodzony 14 III 1793 r. we wsi Blazów (Glazów) w Galicji.
Wstąpił jako żołnierz do 13 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego 21 V 1809 r. Awansowany na kaprala 14 X 1810 r., następnie na sierżanta 20 XI 1812 r. Brał udział w Kampanii 1812 r., uczestnicząc w bitwach pod: Mirem 10 VII, Romanowem 26 VII, Smoleńskiem 17 VIII, Możajskiem 7 IX, Czerykowem 29 IX, Woronowem 18 X, Kaługą, Wiaźmą, Krasnem, Berezyną 28 XI, Wilnem i Trokami, gdzie został ranny piką w głowę i kulą karabinową w prawą nogę, w wyniku czego został wzięty do niewoli. Przebywał przez cztery miesiące w Wilnie w szpitalu Panien Miłosiernych. Został umieszczony w stopniu wachmistrza w 1 Pułku Strzelców Konnych armii Królestwa Polskiego 15 II 1815 r. Został dymisjonowany w stopniu podporucznika 2 XI 1820 r. Wstąpił w stopniu podchorążego do 4 Pułku Strzelców Konnych 18 I 1821 r. Mianowany podporucznikiem z umieszczeniem w Batalionie Weteranów Czynnych 1 VI 1824 r. Był urlopowany na 24 dni do Lwowa 29 I 1826 r. Został przeznaczony do pełnienia służby przy żandarmerii w obwodzie kaliskim 7 VIII 1827 r. na rozkaz gen. Józefa Rautenstraucha (nr 2873) do 1 Batalionu Weteranów Czynnych 12 I 1828 r. Był dowódcą 4 kompanii w województwie krakowskim 8 IX 1829 r. (rozkaz gen. J. Rautenstraucha Nr 3021).
