Biogram:
Kondracki Józef (1788-[1847]) oficer armii Księstwa Warszawskiego oraz Królestwa Polskiego. Urodził się 25 III 1788 r. w Szurzynie (Przasnyszu) w województwie płockim. Był synem Franciszka i Konstancji z Dąbrowskich. Wstąpił jako kanonier do artylerii pieszej wojska polskiego 16 XII 1806 r. Jako adiutant - podoficer został przeniesiony do 1 Pułku Piechoty 9 III 1807 r. Przeniesiony w stopniu szeregowca do 8 kompanii Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej (nr rodowodu 927) 4 XII 1807 r. W dniu 25 XII 1807 r. dołączył jako brygadier do 4 kompanii Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Od 15 III 1809 r. pełnił w niej rolę wachmistrza. Brał udział w kampanii w 1807 r., w kampanii w Hiszpanii w 1808 r. i w kampanii w Austrii w 1809 r., gdzie walczył pod Essling. W 1812 r. wziął udział w kampanii rosyjskiej. W dniu 15 III 1812 r. został przeniesiony na reformę w wyniku ran, które odniósł 12 VIII 1812 r. Do służby wrócił 29 X 1812 r. Został przeznaczony w stopniu sierżanta-majora do 2 batalionu 4 Pułku Piechoty Legii Nadwiślanskiej. Przeniesiony do 13 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym to 29 I 1813 r. został mianowany podporucznikiem. W składzie 1 batalionu wziął udział w oblężeniu Zamościa w 1813 r. Dnia 26 II 1813 r. został awansowany na podporucznika (13 II 1813 r. był przedstawiony przez Radę Gospodarczą). W dniu 20 IX 1813 r. został przeniesiony do Batalionu Polskiego Gwardii, w którym to służył w stopniu porucznika. Brał udział w kampanii w 1813 r., podczas której walczył pod Rogoźnem (10 II), Wittembergą, Löben (9 IX) Stolpen, Lipskiem (18-19 X), gdzie został ranny oraz Hanau (30 X). 1 I 1814 został przeniesiony do 3 Pułku Eklererów Gwardii, w którym służył jako porucznik 2 klasy à la suite. Przeznaczony do Batalionu Wzorcowego Grenadierów 25 III 1814 r. Przeniesiony w stopniu porucznika do 4 Pułku Strzelców Konnych 29 III 1815 r. W dniu 20 VI 1815 r. trafił do Batalionu Grenadierów Gwardii. 27 IX 1817 r. dołączył do Pułku Grenadierów Gwardii, gdzie od 26 XI 1819 r. do 1830 r. służył w stopniu kapitana i pełnił rolę kwatermistrza pułku. Dnia 26 VIII 1819 r. Komisja Rządowa Wojny wydała mu świadectwo (nr 332) na posiadanie krzyża Virtuti Militari za kampanię w 1812 r. Urlopowany na 1 miesiąc do Galicji Austriackiej 12 I 1823 r. W stopniu kapitana został przeniesiony do 4 Pułku Ułanów 14 V 1823 r. W dniu 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby (19 lat, 1 miesiąc i 16 dni, tj. od 8 IV 1811 r.). Zmarł [2 II 1847 r.].
