Jelski Leon

Biogram:

---

Leon Jelski herbu Pielesz (1794-1853) – oficer armii Księstwa Warszawskiego oraz Królestwa Polskiego. Uczestnik kampanii napoleońskich 1812, 1813 r. Właściciel dóbr Szumsko w woj. kieleckim. Urodził się 24 III 1794 w Imiętyczach w wileńskim. Syn Franciszka (zm. 23 III 1821), podkomorzego starodubowskiego, pułkownika wojsk litewskich, posła na Sejm Czteroletni, komisarza skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego, członka rządu na Litwie 1812 r. i hetmanówny, kanclerzanki Amelii z Sapiehów. 10 IV (lub 1 VI) 1810 wstąpił jako żołnierz do 8. Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. 15 XII 1810 został adiutantem-podoficerem. W czasie kampanii rosyjskiej 1812 r. awansował na podporucznika, 24 VIII 1812 na porucznika. Walczył w 20. Pułku Ułanów Litewskich. 1 IX 1813 został odkomenderowany na adiutanta polowego generała Gobrechta, dowódcy jazdy w 1. Korpusie Wielkiej Armii. Wraz z resztkami swego Pułku wszedł 30 XI 1813 w skład 16. Pułku Ułanów. Uczestnik kampanii niemieckiej 1813 r. Został zraniony w prawą rękę pod Dreznem. Brał udział w obronie tego miasta. Walczył pod Lipskiem w 1813 r. Z 20. Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika trafił do 1. Pułku Strzelców Konnych 13 II 1815. Odkomenderowany 4 IX 1816 na adiutanta polskiego generała brygady A. Potockiego. Potem 3 II 1817 był urlopowany (do dn. 15 III) do guberni wileńskiej. 6 XII 1818 urlopowany na 30 dni do guberni wileńskiej i mińskiej. Z kolei 10 III 1820 był urlopowany na 1 miesiąc do guberni wileńskiej. Awansował na kapitana 2 IV 1820. 3 X 1820 trafił do 4. Pułku Strzelców Konnych. Był urlopowany na 1 miesiąc do guberni wileńskiej i mińskiej 18 X 1821. Przeniesiony do 1. Pułku Strzelców Konnych 14 V 1823. Został dymisjonowany 8 IV 1824. Żądaną dymisję otrzymał z powodu złego stanu zdrowia, w stopniu majora z pozwoleniem noszenia munduru 18 IV 1824. W 1825 r. został komisarzem obwodu sandomierskiego. Potem w 1831 r. otrzymał dymisję na własną prośbę. Był ponadto Referendarzem Stanu, jak i dziedzicem dóbr Szumsko w województwie kieleckim. Ożenił się po raz pierwszy z Anielą z d. Morawińską, która zmarła w 1824 r. Drugi raz ożenił się 5 II 1826 w Mińsku Mazowieckim z Bronisławą z d. Biernacką, kasztelanką sieradzką (ur. 1799 w Bastochowie), córką Pawła i jego trzeciej żony Konstancji z Małachowskich, wojewodzianki mazowieckiej. Zmarł w kwietniu 1853 r. Odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari (1813); kawaler Legii Honorowej 23 IX 1813. Uzyskał pozwolenie noszenia LH (kawaler 10 XI 1817).

Funkcje wojskowe:

---

1810-12-15 adiutant-podoficer 1813-09-01 adiutant polowy gen. Gobrechta (dowódcy jazdy w 1. Korpusie Wielkiej Armii) 1816-09-04 adiutant polskiego gen. brygady A. Potockiego 1825 komisarz obwodu sandomierskiego

Funkcje poza służbą wojskową:

---

Referendarz Stanu; dziedzic dóbr Szumsko w województwie kieleckim

Indeks osobowy:

---

Biernacka Bronisława zob. Jelska Bronisława z d. Biernacka Biernacka Konstancja z d. Małachowska Biernacki Paweł Gobrecht [?] Jelska Amalia zob. Jelska Amelia z d. Sapieha Jelska Amelia z d. Sapieha Jelska Aniela z d. Morawińska Jelska Bronisława z d. Biernacka Jelski Franciszek Jelski Leon Małachowska Konstancja zob. Biernacka Konstancja z d. Małachowska Małachowski Antoni Morawińska Aniela zob. Jelska Aniela z d. Morawińska Potocki A. [?]

Indeks geograficzny:

---

Altenburg Drezno Ebersdorf Frohburg Gabel Güshübel Hallendorf Imiętycze kieleckie województwo Krasne Legnica Leipzig Lipsk Litwa Löbau Mińsk Mazowiecki mińska gubernia Penig Peterswalde Pirna sandomierski obwód Stollendorf Strelen Szumsko wileńska gubernia wileńskie