Biogram:
Jaroszewicz Paweł (1787-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się w Janowie, w powiecie białostockim. Był synem Wojciecha i Marianny z domu Szymańska (według ich aktu ślubu kobieta miała na imię Katarzyna). 1 I 1802 r. wstąpił do pruskiej armii, do Pułku Jazdy Towarzyszy. W 1806 r. trafił do niewoli w czasie bitwy pod Golubiem. 1 XII 1806 r. przeszedł do 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. 21 V 1807 r. awansował na kaprala, 30 V 1807 r. na sierżanta. 15 VI 1807 r. został wachmistrzem, a 1 IV 1808 r. sztandarowym. 13 lub 19 V 1809 r. mianowany został podporucznikiem w Pułku Jazdy dowództwa płk. Feliksa Przyszychowskiego 8 VIII 1809 r. został podporucznikiem w 3 Pułku Jazdy Wojsk Galicyjsko-Francuskich, a później w 9 Pułku Ułanów. 29 VIII 1810 r. został porucznikiem. 11 X 1812 r. został odznaczony Legią Honorową Kawalerii nr. 32953. 12 III 1813 r. został kapitanem. 14 IV 1815 r. przeniesiony został do 1 Pułku Ułanów, gdzie był dowódcą szwadronu. 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby, a dokładnie 20 lat, 7 miesięcy i 24 dni licząc od 30 IX 1809 r. 13 VII 1830 r. był majorem z przeznaczeniem do 3 Pułku Strzelców Konnych, na dowódcę dywizjonu. Uczestniczył w wielu kampaniach i potyczkach. W 1806 r. walczył przeciwko Francji, uczestniczył w bitwie pod Toruniem (1806 r.) i Golubiem (1806 r.), gdzie został wzięty do niewoli. W kampanii w 1807 r. brał udział w bitwie pod Peplinem (1807 r.), Tczewem (23 II 1807 r.) i brał udział w oblężeniu Gdańska (12 III - 24 V 1807 r.) i w bitwie pod Friedlandem (14 VI 1807 r.), gdzie został ranny pałaszem w lewą rękę. W kampanii w 1809 r. walczył w bitwie pod Raszynem (19 IV 1809 r.), Żarnowcem (11 VII 1809 r.) i pod Krakowem ( 14 VII 1809 r.). W Kampanii 1812 r. walczył pod Oszmianą (30 VI 1812 r.), Ljadami (13 VIII 1812 r.), Krasnym (15 VIII 1812 r.), Smoleńskiem (17 VIII 1812 r.), Możajskiem (7 IX 1812 r.), gdzie został ranny kulą karabinową w prawą rękę, pod Woronowem (20 X 1812 r.), Małojarosławcem (24 X 1812 r.), Wiaźmą (3 XI 1812 r.) i pod Berezyną (28 XI 1812 r.). W 1813 r. uczestniczył w obronie Gdańska od 17 I 1813 r. do 29 XII 1813 r.
