Kauszke Wawrzyniec (1786-?) - żołnierz armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodzony w 1786 r. w Częstochowie, jako syn Alberta i Brygidy Kauszke. W 1807 r. wstąpił do 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. 20 IX 1809 r. awansował na stopień podporucznika, a następnie 17 VII 1811 r. został porucznikiem. Uczestniczył w kampanii 1812 roku. 2 II 1815 r. z 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego wstąpił do 3 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego w stopniu porucznika, gdzie pełnił funkcję kasjera pułku. 10 I 1818 r. z powodu wybuchowości przeniesiony na reformę. Powrócił do służby w 3 Pułku Piechoty Liniowej 19 I 1818 r. Dymisjonowany w stopniu kapitania z powodu złego stanu zdrowia 18 VI 1821 r. Obwieszczeniem szefa Biura Korespondencji Komisji Rządowej Wojny z 10 I 1822 r. wezwany został do odebrania w sekretariacie generalnym Komisji wystawionej rezolucji.
Kauszke Wawrzyniec, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.