Jaworski Marcin

Biogram:


Jaworski Marcin (1776-?) - oficer armii koronnej, wojsk austriackich, francuskich i Królestwa Polskiego. Urodził się 11 XI 1776 r. w Warszawie jako syn Michała i Marianny z d. Zaremba. 1 VI 1794 r. zaciągnął się jako żołnierz do 1 Brygady Kawalerii Narodowej gen. Antoniego Józefa Madalińskiego. W XII 1794 r. wstąpił do 1 Pułku Piechoty Cesarza Franciszka armii austriackiej, gdzie służył do II 1796 r. Wtedy wszedł do służby w armii francuskiej w stopniu żołnierza z przeznaczeniem do 29 Pułku Strzelców Konnych w korpusie gen. Jean-Mathieu-Philiberta Séruriera we Włoszech. 1 IV 1797 r. został kapralem. 12 XI 1800 r. awansował na sierżanta, 10 IX 1805 r. - na podporucznika, a 11 VII 1810 r. - na porucznika. 19 III 1813 r., przy poddaniu Barcelony, dostał się do niewoli angielskiej, w której przebywał do 10 II 1815 r. 10 V tegoż roku został przeznaczony w stopniu porucznika do 7 Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich. 3 X 1815 r. został pozostawiony w Paryżu wraz z dowódcą tego pułku - płk Adamem Huppem - jako członek Rady Gospodarczej tegoż pułku w celu zakończenia rozliczeń finansowych z wyznaczonym przez władze francuskie inspektorem Dupleix. Z kolei pułk wymaszerował do kraju 8 X pod dowództwem gen. Józefa Benedykta Łączyńskiego. Jaworski przybył do Warszawy 31 X 1816 r., przyprowadzając z Maubege, zgodnie z rozkazem gen. Michaiła Woroncowa, oddział składający się z 116 aresztowanych dezerterów rosyjskich, a ponadto z 4 oficerów i 41 polskich żołnierzy. Uczestniczył w kampaniach lat: 1794, 1796-1801 w Niemczech, 1803-1805 we Włoszech oraz 1808-1813 w Hiszpanii. Brał udział w następujących potyczkach: obronie Warszawy (17-19 IV 1794), bitwie pod Szczekocinami (6 VI 1794), Offenburgiem (1796), Maiur, Neisit, Kreitznachtem, Weissenburgiem (gdzie został ranny bagnetem w lewą łopatkę i kontuzjowany w lewy bok od kartacza), Piemontem, Sevoli, Saragossą (15 VI-13 VIII 1808), Madrytem (2 XII 1808), Ocaną (18 XI 1809), Barceloną, a ponadto uczestniczył w zdobyciu Zeleny, Leridy (13 IV-14 V 1810) i Tarragony (28 VI 1811) oraz obronie Barcelony (do 19 III 1813). 3 XI 1816 r. przeszedł z 7 Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich w stopniu porucznika na reformę z przykomenderowaniem do 1 Pułku Strzelców Konnych. 14 III 1824 r. został komendantem poczty wymiany zbiegów w Pyzdrach. 30 VIII 1825 r. został urlopowany na 15 dni. 19 I 1828 r. został przeniesiony do Korpusu Żandarmerii.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Ojciec:


Jaworski Michał

Matka:


Jaworska Marianna z d. Zaremba

Funkcje wojskowe:


1815-10-03 członek Rady Gospodarczej Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich dla zakończenia rozliczeń finansowych z wyznaczonym przez władze francuskie inspektorem Dupleix 1816-10-31 przyprowadził z Maubege, z rozkazu gen. Woroncowa, oddział składający się z 116 aresztowanych dezerterów rosyjskich, a ponadto z 4 oficerów i 41 polskich żołnierzy 1824-03-14 komendant poczty wymiany zbiegów w Pyzdrach

Indeks osobowy:


Dupleix Franciszek cesarz Huppe Adam Jaworska Marianna z d. Zaremba Jaworski Marcin Jaworski Michał Łączyński Józef Benedykt Madaliński Antoni Józef Sérurier Jean-Mathieu-Philibert Woroncow Michaił Zaremba Marianna - zob. Jaworska Marianna z d. Zaremba

Indeks geograficzny:


Barcelona Hiszpania Kreitznacht Królestwo Polskie Lerida (Lleida) Lleida - zob. Lerida Madryt Maiur Maubege Neisit Niemcy Ocana Offenburg Paryż Piemont Pyzdry Saragossa Sevoli Szczekociny Tarragona Warszawa Weissenburg Włochy Zelena

Jak cytować:

Jaworski Marcin, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza