Jaworski Marcin (1776-?) - oficer armii koronnej, wojsk austriackich, francuskich i Królestwa Polskiego.
Urodził się 11 XI 1776 r. w Warszawie jako syn Michała i Marianny z d. Zaremba.
1 VI 1794 r. zaciągnął się jako żołnierz do 1 Brygady Kawalerii Narodowej gen. Antoniego Józefa Madalińskiego.
W XII 1794 r. wstąpił do 1 Pułku Piechoty Cesarza Franciszka armii austriackiej, gdzie służył do II 1796 r. Wtedy wszedł do służby w armii francuskiej w stopniu żołnierza z przeznaczeniem do 29 Pułku Strzelców Konnych w korpusie gen. Jean-Mathieu-Philiberta Séruriera we Włoszech. 1 IV 1797 r. został kapralem. 12 XI 1800 r. awansował na sierżanta, 10 IX 1805 r. - na podporucznika, a 11 VII 1810 r. - na porucznika.
19 III 1813 r., przy poddaniu Barcelony, dostał się do niewoli angielskiej, w której przebywał do 10 II 1815 r. 10 V tegoż roku został przeznaczony w stopniu porucznika do 7 Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich. 3 X 1815 r. został pozostawiony w Paryżu wraz z dowódcą tego pułku - płk Adamem Huppem - jako członek Rady Gospodarczej tegoż pułku w celu zakończenia rozliczeń finansowych z wyznaczonym przez władze francuskie inspektorem Dupleix. Z kolei pułk wymaszerował do kraju 8 X pod dowództwem gen. Józefa Benedykta Łączyńskiego.
Jaworski przybył do Warszawy 31 X 1816 r., przyprowadzając z Maubege, zgodnie z rozkazem gen. Michaiła Woroncowa, oddział składający się z 116 aresztowanych dezerterów rosyjskich, a ponadto z 4 oficerów i 41 polskich żołnierzy.
Uczestniczył w kampaniach lat: 1794, 1796-1801 w Niemczech, 1803-1805 we Włoszech oraz 1808-1813 w Hiszpanii. Brał udział w następujących potyczkach: obronie Warszawy (17-19 IV 1794), bitwie pod Szczekocinami (6 VI 1794), Offenburgiem (1796), Maiur, Neisit, Kreitznachtem, Weissenburgiem (gdzie został ranny bagnetem w lewą łopatkę i kontuzjowany w lewy bok od kartacza), Piemontem, Sevoli, Saragossą (15 VI-13 VIII 1808), Madrytem (2 XII 1808), Ocaną (18 XI 1809), Barceloną, a ponadto uczestniczył w zdobyciu Zeleny, Leridy (13 IV-14 V 1810) i Tarragony (28 VI 1811) oraz obronie Barcelony (do 19 III 1813).
3 XI 1816 r. przeszedł z 7 Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich w stopniu porucznika na reformę z przykomenderowaniem do 1 Pułku Strzelców Konnych. 14 III 1824 r. został komendantem poczty wymiany zbiegów w Pyzdrach. 30 VIII 1825 r. został urlopowany na 15 dni. 19 I 1828 r. został przeniesiony do Korpusu Żandarmerii.
Miejsce urodzenia:
Warszawa
Ojciec:
Jaworski Michał
Matka:
Jaworska Marianna z d. Zaremba
Funkcje wojskowe:
1815-10-03 członek Rady Gospodarczej Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich dla zakończenia rozliczeń finansowych z wyznaczonym przez władze francuskie inspektorem Dupleix
1816-10-31 przyprowadził z Maubege, z rozkazu gen. Woroncowa, oddział składający się z 116 aresztowanych dezerterów rosyjskich, a ponadto z 4 oficerów i 41 polskich żołnierzy
1824-03-14 komendant poczty wymiany zbiegów w Pyzdrach
Indeks osobowy:
Dupleix
Franciszek cesarz
Huppe Adam
Jaworska Marianna z d. Zaremba
Jaworski Marcin
Jaworski Michał
Łączyński Józef Benedykt
Madaliński Antoni Józef
Sérurier Jean-Mathieu-Philibert
Woroncow Michaił
Zaremba Marianna - zob. Jaworska Marianna z d. Zaremba
Indeks geograficzny:
Barcelona
Hiszpania
Kreitznacht
Królestwo Polskie
Lerida (Lleida)
Lleida - zob. Lerida
Madryt
Maiur
Maubege
Neisit
Niemcy
Ocana
Offenburg
Paryż
Piemont
Pyzdry
Saragossa
Sevoli
Szczekociny
Tarragona
Warszawa
Weissenburg
Włochy
Zelena
Jak cytować:
Jaworski Marcin, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.