Biogram:
Januchta Walenty (1776-?), oficer wojsk austriackich, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 15 XII 1776 r. we wsi Brzezinki, w powiecie kieleckim. Był synem Andrzeja i Julianny z domu Chaberska. Zaciągnął się na ochotnika jako żołnierz do armii austriackiej z umieszczeniem we "freikurach" 17 IV 1794 r.. Wzięty do niewoli francuskiej w bitwie pod Genuą wstąpił w 1797 r. do Legionów Polskich we Włoszech. Służył w 3 Batalionie, następnie w 6. Odbył kampanie lat 1798-1801 walcząc pod Lodi, także uczestnicząc w obronie Mantui (12 IV- 28 VII 1799 r.) uczestnicząc w blokadzie Peschiery (25-29 XII 1800 r. i 1-22 I 1801 r.), gdzie został postrzelony kulą karabinową w lewą nogę i cięty w lewą rękę. Z 2 Batalionem pojechał na San Domingo, gdzie walczył 10 miesięcy m.in. pod Piszczolem, pod Coreli i Tyberonem. W Saint Germain dostał się do niewoli i przez Anglików wcielony został do 3 Dywizji Morskiej "Plymouth". Służył do 1814 r. i walczył w bitwie pod Porto Rico i Carassolom. Po powrocie do kraju 22 III 1815 r. umieszczony został jako żołnierz w 7 Pułku Piechoty Liniowej. Otrzymał stopień sierżanta 1 XII 1815 r.. Został zdegradowany. 1 I 1817 r. znów stał się prostym żołnierzem. 11 IV 1817 r. został przywrócony na stopień sierżanta. 25 I 1821 r. przeniesiony został do Korpusu Inwalidów i Weteranów. 17 II 1821 r. postąpił na podporucznika z umieszczeniem w 7 Pułku Piechoty Liniowej . 1 X 1822 r. umieszczony został w 1 Kompanii Rezerwowej. 18 IV 1824 r. został porucznikiem w Korpusie Inwalidów i Weteranów (1 Kompania Inwalidów).
Jego rysopis: pociągła twarz, piwne oczy, mały nos, włosy koloru ciemny blond, niskie czoło, wzrost 2 arszeny i 6 i 5/8 werszów (około 1,69 m).
