Biogram:
Jaźwicki Jan (1766-?) - oficer Legionów Polskich we Włoszech i armii Królestwa Polskiego.
Urodził się w 1766 r. w Kryszynie, w Rosji, jako syn Filipa i Apolonii.
W 1790 r. wstąpił do 5 Regimentu Pieszego w stopniu sierżanta. 30 XII 1796 r. wstąpił do Legionów we Włoszech w stopniu starszego sierżanta. Tam, 1 III 1797 r., został mianowany podporucznikiem. 27 VII 1800 r. awansował na porucznika 2. klasy w 6. Batalionie Legii Włoskiej. W 1801 r. służył w 6 Batalionie Piechoty 1 Legii.
Odbył kampanie 1797-1799 r. oraz uczestniczył w wyprawie na San Domingo (załadowany 4 Pluviôse XI w Genui) jako porucznik 1. klasy w 2 Kompanii, 3 Batalionie, 114 półbrygady.
W latach 1803-1814 przebywał w Ameryce.
Do niewoli dostał się po ewakuacji Cayes (12 X 1803 r.). Został przewieziony na Jamajkę, gdzie uwolniony został na słowo. Dnia 22 VII 1807 r. odpłynął na HMS Uranie do Plymouth, dokąd dotarł 8 X tegoż roku. Przebywał tu do 14 XII 1804 r., a następnie w Tiverton, uwolniony na dany parol. W 1812 r. był w Melrose, w 1813 r. w Nebrose. Został wymieniony 23 VII 1813 r., po czym powrócił do kraju.
Otrzymał dymisję z armii francuskiej 30 XI 1819 r.
3 XI 1816 r. przeszedł z wojsk francuskich w stopniu podporucznika na reformę z przykomenderowaniem do 7 Pułku Piechoty Liniowej. 27 III 1817 r. został zweryfikowany w stopniu porucznika po udowodnieniu wcześniejszej nominacji. 18 IV 1824 r. został kapitanem w 2 kompanii weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów. 24 V 1830 r. został odznaczony Znakiem Honorowym za 20 lat służby, wynoszącej dokładnie 23 lata 8 miesięcy i 19 dni, tj. od 5 IX 1806 r.
Był ożeniony z Marianną Olszewską - z niej syn Jan, podoficer wojsk rosyjskich.
