Janiszewski Kajetan (1781-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 16 VIII 1781 r. w Gąbinie, w powiecie gostynińskim, był synem Wawrzyńca, obywatela ziemskiego i Franciszki z domu Zalewska. Służbę rozpoczął 19 VIII 1800 r. wstępując do Pułku Jazdy Legionów Polskich. Otrzymał stopień kaprala 2 VII 1801, wachmistrza 19 V 1803, starszego wachmistrza 15 IV 1806, podporucznika 1 IX 1807, porucznika 17 XII 1809 r. 29 V 1810 r. został kawalerem Legii Honorowej (nr 27715). 21 I 1811 został dymisjonowany z pensją odstawkową. Wstąpił do służby w armii Księstwa Warszawskiego. 10 VIII 1811 został przeznaczony przez gen. Józefa Wielhorskiego w stopniu porucznika adiutanta-majora do Batalionu Zaprzęgów Wojskowych. Stoczył wiele kampanii i bitew: w latach 1800-1801 kampanię nad Renem, w czasie której walczył pod Frankfurtem (w czasie tej bitwy został cięty pałaszem w prawą rękę), Philippsburgiem, Hohenlinden (3 XII 1800) i Lambach. W latach 1805-1806 uczestniczył w kampanii we Włoszech i Neapolu. W jej trakcie walczył pod Castelfranco (23 XI) i Gaetą (26 II-18 VII). W 1807 r. był na Śląsku, gdzie walczył pod Świdnicą i pod Kłodzkiem. W latach 1808 i 1809 walczył w Hiszpanii w bitwie pod Fidelą (9 VI 1808). Brał udział w oblężeniu Saragossy, które miało miejsce 16 VI-14 VIII 1808. Uczestniczył w bitwie pod Almaraz (25 XII 1808), Almonacidą (11 VIII 1809) i pod Ocañą (19 XI 1809). W czasie trwania tej bitwy na skutek postrzału kulą karabinową utracił lewą rękę. W 1812 r. uczestniczył w kampanii w Rosji. W latach 1813-1814 walczył pod Lipskiem (16-18 X 1813), a a także uczestniczył w obronie Torgau. Na skutek kapitulacji dostał się do niewoli pruskiej, z której wrócił po 5 miesiącach do kraju. 1 VI 1814 r. umieszczony został w Korpusie Inwalidów i Weteranów z rozkazu warszawskiego dyrektora Ministerium Wojny. Od 18 XII 1816 r. do 1827 r. pełnił funkcję kwatermistrza w sztabie Korpusu Inwalidów i Weteranów. Później umieszczony został w 1 Kompanii Inwalidów. 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby. Dokładnie służył 22 lata i 17 dni od 7 V 1808 r. W roku 1840 pobierał rentę emerytalną w wysokości 2000 zł.
Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żonę Franciszkę Gajewską (po 1 mężu Kazimierzu, który zmarł 6 VI 1815) z domu Wnorowską poślubił 22 VI 1817 r. w Warszawie. Wkrótce ona zmarła w Warszawie. Była córką Franciszka i Józefy (Józefaty) z domu Pracka. Mieszkali przy ulicy Senatorskiej 475 w Warszawie. Kolejną żonę Elżbietę Raczkowską poślubił 28 XI 1822 r. w Warszawie. Urodziła się ona w 1782 r. w Warszawie. Była córką Jana i Katarzyny z domu Szczepaczyńska, mieszkała przy ulicy Zakroczymskiej 1861.
Miejsce urodzenia:
Gąbin powiat Gosynin
Ojciec:
Janiszewski Wawrzyniec
Matka:
Janiszewska Franciszka z d. Zalewska
Funkcje wojskowe:
1811-08-10 porucznik adiutant-major
1816-12-18 kwatermistrz do 1827
Żona:
1817-06-22 Franciszka z d. Wnorowska primo voto Gajewska córka Franciszka i Józefy (Józefaty) z d. Pracka. Była wdową po Kazimierzu, który zmarł 1815-06-06.
1822-11-28 w Warszawie poślubił Elżbietę Raczkowską, która urodziła się w 1782 r. była córką Jan
Indeks osobowy:
Gajewska Franciszka zob Janiszewska Franciszka (pierwsza żona) z d. Wnorowska
Janiszewska Franciszka z d. Zalewska
Janiszewska Franciszka (pierwsza żona) z d. Wnorowska primo voto Gajewska
Janiszewski Kajetan
Janiszewski Wawrzyniec
Pracka Józefa (Józefata) zob Zalewska Józefa (Józefata) z d. Pracka
Raczkowska Elżbieta zob. Janiszewska Elżbieta z d. Raczkowska
Raczkowska Katarzyna z d. Szczepaczyńska
Raczkowski Jan
Szczepaczyńska Katarzyna zob. Raczkowska Katarzyna z d. Szczepaczyńska
Wielhorski Józef
Wnorowska Franciszka zob. Janiszewska Franciszka (pierwsza żona) z d. Wnorowska
Zalewska Franciszka zob. Janiszewska Franciszka z d. Zalewska
Zalewska Józefa (Józefata) z d. Pracka
Zalewski Franciszek
Indeks geograficzny:
Almaraz
Almonacid
Castelfranco
Fidela
Frankfurt nad Renem
Geata
gostyński powiat
Gąbin
Hiszpania
Hohenlinden
Kłodzko
Królestwo Polskie
Księstwo Warszawskie
Lambach
Lipsk
Neapol
Ocaña
Philippsburg
Rosja
Saragossa
Śląsk
Świdnica
Warszawa
Włochy
Torgau zob. Torgawa
Torgawa (Torgau)
Jak cytować:
Janiszewski Kajetan, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.