Jankowski Antoni (1783-1831) - oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 13 X 1783 r. w Chronówku (jego metryka znajduje się w Wolanowie). Był synem Ignacego, pułkownika wojsk koronnych, elewa Szkoły Rycerskiej w Warszawie, 17 VIII 1793 r. mianowanego porucznikiem w 13 Regimencie Pieszym Ordynacji Ostrogskiej lub w 5 Pułku Przedniej Straży Szefostwa Lubomirskiego, oraz Ludwiki z Chronowskich, secundo voto Kalikstowej Ponińskiej.
24 XII 1806 r. wstąpił jako podporucznik do 2 Pułku Ułanów (1. Legii) armii Księstwa Warszawskiego. 12 III 1808 r. został przeniesiony do Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej w stopniu porucznika 2. klasy. 10 III 1809 r. awansował na porucznika 1. klasy, służąc w 3 kompanii pod dowództwem kpt. Stanisława Rostworowskiego. 6 XII 1811 r. został mianowany kapitanem. 15 III 1814 r. został szefem szwadronu.
Uczestniczył w kampaniach: 1806/1807, 1808 (w Hiszpanii), 1809 (w Austrii), 1810-11 (w Hiszpanii), 1812, 1813 i 1814 roku. Brał udział w następujących bitwach i potyczkach: Rio Seco (gdzie się odznaczył; 14 VII 1808), Somosierra (30 XI 1808), Madryt (1808?), Ciudad Real (27 III 1809), Esslingen am Neckar (22 V 1809), Wagram (6 VII 1809), Znaim (Znojmo, 7-11 VII 1809), Benavente (2 VIII 1810), Ciudad Rodrigo (26 IV 1810), Almeida (25 VIII 1810), Astargo (1810?), Aldea Puento (gdzie na czele szwadronu rozbił 2 szwadrony jazdy angielskiej; 1810?), Smoleńsk (16 VIII 1812), Możajsk (7 IX 1812), Małojarosławiec (gdzie odbił jeńców francuskich oraz 3 działa i wozy amunicyjne zdobyte poprzednio przez pułk kozaków; 25 X 1812), Borysów (28 XI 1812), Lützen (2 V 1813), Bautzen (5 V 1813), Reichenbach (22 V 1813), Drezno (27 VIII 1813), Peterswalde (gdzie rozbił Pułk Huzarów Pruskich Blüchera biorąc pułkownika do niewoli; 16 IX 1813), Lipsk (18-19 X 1813), Freiburg (1813?), Hanan (30 X 1813), Montmirail (11 II 1814), Champaubert (gdzie stojąc na czele szwadronu rozbił czworobok piechoty pruskiej i zabrał go prawie w całości do niewoli; 14 II 1814), Reims (13 III 1814), Arcis-sur-Aube (20-21 III 1814) i Saint Dizier (gdzie stojąc na czele 3 Pułku Eklererów rozbił i ścigał następnie, zadając ciężkie straty, pułk huzarów; 26 III 1814).
4 IX 1808 r. został odznaczony Legią Honorową Kawalerii o numerze 22255,
a 23 X 1813 r. - Legią Honorową Oficerską nr 47759. Oprócz tego, 27 II 1814 r., otrzymał Order Powtórnego Połączenia (fr. Ordre impérial de la Réunion).
Wrócił do kraju 11 VIII 1814 r.(?). Pozostał w Paryżu jako przewodniczący Rady Administracyjnej dla przeprowadzenia i zakończenia rozrachunków finansowych z francuskimi władzami wojskowymi. Do Warszawy wyjechał 29 III 1815 r. 13 XI 1815 r. awansował z "majora" (szefa szwadronu?) Pułku Szwoleżerów Gwardii na pułkownika umieszczonego w wojsku za odznaczenie się w III 1815 r. we Francji. 9 XII 1815 r. został urlopowany na 4 miesiące. 4 IV 1816 r. został dowódcą 1 Pułku Strzelców Konnych (na mocy Rozkazu Dziennego z dn. 7 VII 1816 r.). 24 VI 1816 r. został urlopowany na 28 dni (licząc od 12 VI). 17 X 1816 r. został odznaczony Orderem Świętej Anny 2. klasy. 23 VIII 1817 r. został urlopowany na 7 dni. Następnie był jeszcze urlopowany 10 I 1818 r. (na 6 tygodni do Galicji), 6 V 1818 r. (na 20 dni do Galicji, licząc do 1 VI) oraz 17 II 1819 r. (na 40 dni do Galicji, licząc od 1 III). 24 X 1819 r. został odznaczony Orderem Świętej Anny 2. klasy z brylantem, a 26 X tegoż roku otrzymał zezwolenie udawania się do Prus w swoich sprawach prywatnych ilekroć zajdzie potrzeba. 18 X 1820 r. otrzymał Order Świętego Równego Apostołom Księcia Włodzimierza 3. klasy. 30 IX 1821 r. ponownie został urlopowany na 2 miesiące do Galicji. Po wystąpieniu 29 VIII 1822 r. na czele swojego pułku na przeglądzie całego Wojska Polskiego odbytym przed Aleksandrem I, otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z 30 tegoż miesiąca. Następnie ponownie był dwukrotnie urlopowany: 1 II 1828 r. (na 15 dni do Księstwa Poznańskiego) i 18 VIII 1828 r. (na 3 miesiące do Niemiec). 24 V 1829 r. objął funkcję fligela - adiutanta cesarza Mikołaja I z pozostaniem na stanowisku dowódcy 1 Pułku Strzelców Konnych. 11 VII 1829 r. został urlopowany na 3 miesiące do Marienbadu (Mariańskich Łaźni). 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby, liczącej dokładnie 23 lata 4 miesiące 27 dni, tj. od 27 XII 1806 r.
Był ożeniony z Zofią z Tomkowiczów, córką Józefa i Marianny z Jankowskich.
Zginął 15 VIII 1831 r. w Warszawie.
Miejsce urodzenia:
Chronówek
Ojciec:
Jankowski Ignacy
Matka:
Jankowska Ludwika z d. Chronowska, secundo voto Kalikstowa Ponińska
Funkcje wojskowe:
1814-03-15 szef szwadronu
1816-04-02 dowódca 1 Pułku Strzelców Konnych
1829-05-24 fligel-adiutant cesarza Mikołaja I z pozostaniem na stanowisku dowódcy pułku
Funkcje poza służbą wojskową:
1814-??-??-1815-03-28 przewodniczący Rady Administracyjnej w Paryżu dla przeprowadzenia i zakończenia rozrachunków finansowych z francuskimi władzami wojskowymi
Żona:
Jankowska Zofia z d. Tomkowicz
Indeks osobowy:
Aleksander I
Blücher Gebhard Leberecht von
Chronowska Ludwika - zob. Jankowska Ludwika z d. Chronowska, secundo voto Kalikstowa Ponińska
Jankowska Marianna - zob. Tomkowicz Marianna z d. Jankowska
Jankowska Ludwika z d. Chronowska, secundo voto Kalikstowa Ponińska
Jankowska Zofia z d. Tomkowicz
Jankowski Antoni
Jankowski Ignacy
Lubomirski Józef
Mikołaj I
Ponińska Ludwika - zob. Jankowska Ludwika z d. Chronowska, secundo voto Kalikstowa Ponińska
Rostworowski Stanisław
Tomkowicz Józef
Tomkowicz Marianna z d. Jankowska
Tomkowicz Zofia - zob. Jankowska Zofia z d. Tomkowicz
Indeks geograficzny:
Aldea Puento
Almeida
Arcis-sur-Aube
Astargo
Austria
Bautzen
Benavente
Borysów
Champaubert
Chronów
Chronówek
Ciudad Real
Ciudad Rodrigo
Drezno
Esslingen am Neckar
Francja
Freiburg
Galicja
Hanan
Hiszpania
Królestwo Polskie
Księstwo Poznańskie
Księstwo Warszawskie
Lipsk
Lützen
Madryt
Małojarosławiec
Mariańskie Łaźnie (Marienbad)
Marienbad - zob. Mariańskie Łaźnie
Medina de Rioseco (Rio Seco)
Montmirail
Możajsk
Niemcy
Ostrogska Ordynacja
Paryż
Peterswalde
Prusy
Reichenbach
Reims
Rio Seco - zob. Medina de Rioseco
Saint Dizier
sandomierskie województwo
Somosierra
Smoleńsk
Wagram
Warszawa
Wolanów
Znaim - zob. Znojmo
Znojmo (Znaim)
Jak cytować:
Jankowski Antoni, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.