Biogram:
Jakubowski Ignacy (1785-1856), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Wojska Polskiego. Urodził się 7 XI 1785 r. we wsi Gołąb, w województwie lubelskim w Galicji. Był synem Jana i Krystyny z domu Gumińska. Wstąpił do służby jako młody chłopak w 1808 r. do 3 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Awansował na podporucznika (7 VI 1808 r.), porucznika (20 V 1809 r.) i kapitana w 1809 r. Uczestniczył w bitwie pod Raszynem (19 IV 1809 r.) i Zamościem (20 V 2809 r.). 24 VI 1809 r. przeszedł do 5 Pułku Piechoty Galicyjsko-Francuskiej, który 28 XII został przemianowany na 17 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego, a w IV 1810 r. przemianowany na 16 Pułk Piechoty. 28 VI 1811 r. został przeniesiony do 10 Pułku Piechoty, w którym walczył podczas kampanii w 1812 r. i podczas oblężenia Gdańska w 1813 r. (17 I - 29 XII). 12 VI 1813 r. został odznaczony krzyżem kawalerskim Legii Honorowej. 4 II 1815 r. przeszedł w stopniu kapitana do 4 Pułku Strzelców Pieszych. 16 I 1816 r. był urlopowany na 3 miesiące do Galicji austriackiej. 23 V 1817 r. otrzymał dymisję z powodu bezczynności i braku pilności, a następnie 4 VI 1817 r. z powodu złego stanu zdrowia. 6 IX 1817 r. powrócił do służby, ale 10 III 1818 r. znów otrzymał dymisję z powodu złego stanu zdrowia. Kilka lat później wyjechał z kraju za granicę najprawdopodobniej do Francji. Wybuch Powstania Listopadowego zastał go w Ameryce. Chciał powrócić do kraju, ale wiadomość o kapitulacji Warszawy zastała go w Kopenhadze. Udał się do Wielkiej Brytanii i 20 IX 1856 r. zmarł w Glasgow, co zostało podane w Wiadomościach Polskich nr 35 z dnia 11 X 1856 r.
