Biogram:
Hoffman Józef (1780-1851) - oficer Wojsk Polskich w służbie francuskiej, Legii Nadwiślańskiej i Wojsk Królestwa Polskiego. Urodzony 20 IX 1780 r. we wsi Chorzelów w powiecie mieleckim, jako syn Franciszka i Apolonii z Psarskich (bądź Julianny z Czeskich). 18 V 1807 r. jako żołnierz wstąpił do 5 Kompanii Pułku Szwoleżerów Gwardii (nr rodowodu 139). 7 VI 1807 r. został brygadierem. 26 VI 1807 awansowany na stopień sierżanta (maréchal des logis), a 4 X 1808 r. na porucznika II klasy. W kampanii 1808 r. w Hiszpanii brał udział w bitwie pod Burgos (10 X 1808), Somosierra (30 XI 1808), Madrytem (02 XII 1808), Akalą, Guadalajarą i Santa Cruz. Brał udział w kampanii austriackiej w 1809 r. W 1810 r. otrzymał donację wysokości 500 franków, a w dniu 17 II 1811 awansowany został na porucznika I klasy. 4 V 1811 r. jako kapitan przeszedł do 8 Pułku Szwoleżerów Nadwiślańskich, a 6 IV 1811 przeznaczony został na kwatermistrza. W latach 1812 i 1813 przebywał w zakładzie swojego pułku w Sedanie. W dniu 17 I 1814 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (nr 45122). 19 I 1814 przeniesiony został do 7 Pułku Szwoleżerów. Brał udział w bitwie pod Brienne-le-Château (29 I 1814), po której został dowódcą 3 Pułku Eklerów. Jako dowódca tego pułku zaprowadził go do Polski. 20 I 1815 przeznaczony został w stopniu kapitana na adiunkta sztabu Dywizji Strzelców Konnych. 28 III 1816 przeniesiony został do 4 Pułku Strzelców Konnych z pozostawieniem przy pełnionych obowiązkach. 1 V 1817 urlopowany był na 5 miesięcy do uzdrowisk kaukaskich. 24 XII 1818 r. został odkomenderowany na adiunkta Sztabu Głównego. 2 IV 1820 został majorem tymże sztabie. 24 V 1830 uzyskał Znak Honoru za 20 lat służby (tj. od 4 X 1808 czyli 21 lat, 7 miesięcy i 20 dni). 8 VII 1830 urlopowany został na 3 miesiące do Trenczyna. Zmarł 6 IV 1851 w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.
