Biogram:
Hoffman Jan Bonifacy (1778-1827) - oficer Wojsk Koronnych, Wojsk Wielkiego Księstwa Warszawskiego, Wojsk Księstwa Litewskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony w 1778 r. w województwie augustowskim. W 1788 r. został przyjęty do Korpusu Kadetów; w kampanii 1792 r. w stopniu podporucznika wojsk koronnych znajdował się bitwach pod Mirem (11 VI 1792) i Nieświeżem, w której został ranny i ustąpił z pola bitwy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej otrzymał stopień porucznika artylerii litewskiej. Dnia 11 VIII 1794 r. walczył pod Wilnem, następnie pod Krzemieńcem, a 4 XI 1794 brał udział w obronie szturmowanej Pragi, gdzie dostał się do niewoli. Wstąpił ponownie do służby wojskowej w 1806 r. i 9 XII mianowany został kapitanem w powstającym 2 Pułku Piechoty. W czasie kampanii 1807 r. dostał się do niewoli. Powrócił do pułku. W dniu 24 II 1808 został przez gen. Łukasza Biegańskiego, majora 1 Legii, przedstawiony płk. Franciszkowi Paszkowskiemu, szefowi sztabu tejże Legii, na członka Rady Gospodarczej Legii w miejsce urlopowanego kpt. Fabrycego. Uczestniczył w kampanii 1809 r. 11 VI walczył pod Jankowicami, a dzień później pod Jedlińskiem. 20 VI 1809 otrzymał nominację na szefa batalionu. 1 I 1810 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militari (nr 1559). Uczestniczył w kampanii 1812 r. Walczył w bitwie pod Smoleńskim (17 VII), pod Czirikowem (29 IX). W bitwie pod Woronowem (20 X 1812) dowodził pułkiem. Walczył pod Wiaźmą (3 XI 1812), nad Berezyną (29 XI 1812), pod Mołodecznem (4 XII 1812) i Oszmianą, gdzie został ciężko ranny w nogę i lewą rękę. W dniu 18 I 1813 mianowany został majorem i przeniesiony do 3 Pułku Piechoty. W II 1813 r. znajdował się przy 16 Pułku Piechoty. W czasie marszu korpusu księcia Józefa Poniatowskiego przez ziemie czeskie do Saksonii dowodził zakładem 3 Pułku Piechoty znajdującym się w 5 kolumnie, a następnie przeznaczony został na stanowisko komendanta twierdzy Stolpen. W czasie reorganizacji wojska polskiego w Zittau umieszczony został w generalnym zakładzie piechoty polskiej w Dreźnie; 27 VIII 1813 r. brał udział w bitwie Dreznem a w okresie 7 X - 11 XI 1813 uczestniczył w jego obronie. Na skutek kapitulacji Drezna dostał się do niewoli. W dniu 20 XI 1813 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (nr 43586). 2 II 1812 został podpułkownikiem 2 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego.
14 II 1815 odkomenderowany został do pełnienia obowiązków Komisarza Wojennego Głównego Dyżurstwa. 30 XII 1817 urlopowany został na 3 miesiące do guberni kijowskiej, grodzieńskiej i wileńskiej, a 19 I 1819 urlopowany na kolejne 3 miesiące do Rosji. Zmarł w nocy z 8 na 9 III 1827 r. w Warszawie. Ożeniony był z Marianną Czarnecką (ur. 1794, zm. 25 IX 1853 w Warszawie), z którą posiadał dzieci: Jana Feliksa, Aleksandera Tadeusza Michała, Michalinę która wyszła za Józefowicza, Stanisława (ur. 15 XI 1816), Mariannę (ur. 1 X 1820, pełnoletnią 2 X 1836) i Joannę (ur. 16 VI 1822, pełnoletnią 17 VI 1838). (ur. 16 VI 1822, pełnoletnią 17 VI 1838), którzy otrzymali łączną rentę sierocą, z prawem jej pobierania do osiągnięcia pełnoletności, w rocznym wymiarze 2073,01 złotych polskich, wypłacaną w Kasie Głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie (w latach 1831 i 1832). Żona pobierała w tejże kasie rentę wdowią w wysokości 600;- złp rocznie.
Indeks osobowy:
Hoffman Jan Bonifacy
Czarnecka Marianna - zob. Hoffman Marianna
Hoffman Marianna z d. Czarnecka
Hoffman Jan Feliks
Hoffman Tadeusz Michał
Hoffman Stanisław
Hoffman Marianna
Hoffman Joanna
Hoffman Michalina - zob. Józefowicz Michalina
Józefowicz Michalina z d. Hoffman
Biegański Łukasz
Poniatowski Józef
Paszkowski Franciszek
Kapitan Fabrycy
Indeks geograficzny:
Mir
Mip - zob. Mir
Nieśwież
Wilno
Krzemieniec
Praga
Jankowice
Jedlińsk
Smoleńsk
Czeryków
Czirkowo - zob. Czeryków
Woronów
Werenowo - zob. Woronów
Воранава - zob. Woronów
Wiaźma
Berezyna
Mołodeczno
Oszmiana
Drezno
Zittau
Stolpen
augustowskie województwo
kijowska gubernia
grodzieńska gubernia
wileńska gubernia
Warszawa
