Hildebrandt Ernest (1802-?) - żołnierz w armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 13 III 1802 r. w Piotrkowie jako syn Jana Hildebrandta, lekarza w powiecie piotrkowskim (zmarłego w 1827 r.) oraz Tekli z d. Szteler. 23 II 1821 r. został podoficerem 4. klasy. 11 V 1822 r. wstąpił na ochotnika do 3 Kompanii Lekkiej Artylerii Pieszej armii Królestwa Polskiego. 31 V 1823 r. za okazaną pilność w nauce w Zimowej Szkole Artylerii dostał pozwolenie noszenia odznak pilności na naramiennikach. 29 V 1826 r. rozkazem dziennym dowódcy Korpusu Artylerii i Inżynierów z dnia 3 VI 1826 r. nr 456/1020 dostał pozwolenie noszenia srebrnego felcechu za okazaną pilność i gorliwość w nauce w Zimowej Szkole Artylerii. 21 XI 1826 r. został podoficerem 3. klasy. 13 V 1827 r. w nagrodę za wyniki osiągnięte w nauce otrzymał sztuciec matematyczny. 30 VII 1829 r. po egzaminie w Tymczasowej Szkole Artylerii awansował na podporucznika w 3 Kompanii Lekkiej Artylerii Pieszej.
Miejsce urodzenia:
Piotrków
Ojciec:
Hildebrandt Jan
Matka:
Hildebrandt Tekla z d. Szteler(?)
Indeks osobowy:
Hildebrandt Ernest, Hildebrandt Jan, Hildebrandt Tekla z d. Szteler, Szteler Tekla - zob. Hildebrandt Tekla z d. Szteler
Indeks geograficzny:
Królestwo Polskie, piotrkowski powiat, Piotrków
Jak cytować:
Hildebrandt Ernest, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
