Biogram:
Ignacy Karwosiecki (1795-?) - oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony w 1795 w Czartkach jako syn Rudolfa Karwosieckiego i Marianny z d. Ordęga. W 1806 wstąpił do 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Walczył w kampanii 1807 pod Neidenburgiem (Nidzicą), Wałami (5 IV 1807) i Kołem oraz kampanii 1809 w bitwie pod: Raszynem (19 IV), Górą (3 V) i Krakowem (15 VII). 17 VII 1811 został awansowany na stopień podporucznika. Walczył w kampanii 1812 pod Bobrujskiem (18 IX), Berezyną (28 XI) i Wilnem (9 XII). Za udział w bitwie pod Berezyną otrzymał złoty krzyż orderu Virtuti Militari. Dnia 9 I 1813 został awansowany na porucznika. Dn. 4 II 1815 został przeniesiony w stopniu porucznika do 2 Pułku Strzelców Pieszych. 23 II 1816 za wykroczenie przeciwko porządkowi został ukarany 15-dniowym ścisłym aresztem na głównym odwachu w Warszawie. Dn. 21 VIII 1819 Komisja Rządowa Wojny potwierdziła świadectwem nr 239 posiadanie przez niego krzyża Virtuti Militari. 2 IV 1820 został awansowany na stopień kapitana. 24 I 1823 otrzymał na własne żądanie dymisję z pozwoleniem noszenia munduru. Mieszkał w województwie lubelskim. W 1832 Komisja Centralna Likwidacyjna wykazała nieodebrany żołd w wysokości 1610,12 złotych polskich. Dn. 10 VIII 1832 Komisja Województwa Lubelskiego wezwała drogą ogłoszenia Ignacego Karwosieckiego do udowodnienia prawa do pobrania żołdu w terminie 3 miesięcy.
