Kamieński Karol (1794-?) - podoficer armii Księstwa Warszawskiego, oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się 4 XI 1794 we wsi Wyżyszkach na Litwie jako syn Adama i Katarzyny z Zawiszów. Wstąpił jako ochotnik 2 VIII 1812 do 19 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. 20 IV 1813 przeniesiony do 17 Pułku Ułanów. Brał udział w kampaniach wojennych w 1813 i 1814, walcząc w bitwach pod Lüneburgiem, Löwenburgiem, Dannenburgiem, Wismarem, Rostockiem i Lubeką (2 XII 1813) i Bornheft (8 XII 1813). W kampanii 1814 r. walczył pod Randsburgiem.
13 II 1815 został skierowany w stopniu podoficera do 1 Pułku Ułanów. 1 VI 1825 uzyskał pozwolenie na noszenie felcecha srebrnego. Absolwent Szkoły Pochorążych Jazdy z przeznaczeniem na podporucznika 4 Pułku Strzelców Konnych 2 VII 1826.
Miejsce urodzenia:
Wyżyszki
Ojciec:
Kamieński Adam
Matka:
Kamieńska Katarzyna z d. Zawisza
Indeks osobowy:
Kamieński Karol
Kamieński Adam
Kamieńska Katarzyna z d. Zawisza
Zawisza Katarzyna - zob. Kamieńska Katarzyna z d. Zawisza
Kamieński Karol, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.