Biogram:
Głowacki Ignacy (?-1817)- oficer Legionów Polskich, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Oberfajerwerker [ogniomistrz] w artylerii koronnej.
Przebywał na Wołoszczyźnie. Dnia 1 XII 1797 r. przybył z Konstantynopola do Livorno, dnia 4 XII zameldował się u Jana Henryka Dąbrowskiego. Umieszczony w stopniu porucznika- oficera nadliczbowego w 2 Batalionie 1 Legii, a następnie w stopniu podporucznika w tymże batalionie. W dniach 6 i 11 II 1798 wysunięty na podporucznika artylerii (patent z 18 I). W XI 1798 przebywał w Mantui. W VIII 1800 trafił do niewoli, z której powrócił. Przy reorganizacji w 4 kompanie przydzielony został do 1-szej. W wyniku zatargu z kapitanem Szubertem postawiony przed sądem wojennym i skazany 23 V 1801 r. na odejście ze służby; wyrok został zatwierdzony 20 VII tego roku. Służył w 15 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, w którym 5 VI 1809 r. mianowany zostaje kapitanem. Dnia 9 XII 1811 przeznaczony został do Korpusu Weteranów i Inwalidów w stopniu kapitana 3. klasy. We IX 1814 r. umieszczony w Korpusie Inwalidów i Weteranów Królestwa Polskiego. W VIII 1816 znajdował się w oddziale weteranów dowództwa mjr. Meyera w Lubartowie. Do 2 Kompanii Inwalidów Korpusu Inwalidów i Weteranów 18 XII 1816. Zmarł 17 XII 1817 w Warszawie.
