Biogram:
Jabłoński Stanisław (1764-1824) oficer Legii Polskiej, Legii Polsko-Włoskiej, Legii Nadwiślańskiej i armii Księstwa Warszawskiego. Urodził się w 1764 roku we wsi Racibory w województwie białostockim, w parafii Sokoły lub w Racibowie (litewskim). Wstąpił jako kadet do armii Korony w 1791 r. Został furierem w kampanii w 1792 r. oraz chorążym w kampanii w 1794 r. Został wcielony do armii austriackiej. Został wzięty do francuskiej niewoli. Wstąpił do Legionów Polskich we Włoszech. W Mantui 31 III 1797 r. umieszczony został w stopniu podporucznika w 4 Kompanii 3 Batalionie. 18 VIII 1797 r. w Reggio został porucznikiem za Widawskiego. Uczestniczył w obronie Mantui od 11 IV 1799 r. aż do jej kapitulacji 31 VII 1799 r., dostał się do niewoli austriackiej. Po powrocie z niewoli umieszczony został w 1 Batalionie 2 Legii 1800-1801, przeniesiony został do 4 Batalionu 1 Legii w stopniu porucznika. Następnie 21 XII 1801 r. przeszedł do 114 Półbrygady. Nie uczestniczył w wyprawie na San Domingo z powodu swojego pobytu w mediolańskim szpitalu, w którym przebywał od 1803 r. do 20 II 1804 r. Wszedł do Legii Polsko-Włoskiej w stopniu porucznika. 1 II 1807 r. mianowany został porucznikiem 1. klasy w 5 Kompanii 3 Batalionu 1 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej dowodzonego przez płk. Józefa Grabińskiego. 15 VII 1807 r. mianowany został kapitanem w 2 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej. 14 VI 1808 r. został kapitanem 5 Kompanii Fizylierów 1 Batalionu 2 Pułku Piechoty. Po reorganizacji Legii 7 XI 1808 r. pozostał w 2 Pułku Piechoty jako kapitan. Od kwietnia 1809 r. przebywał w zakładzie w Sedanie, gdzie dowodził 2 Kompanią V 1811 r. Umieszczony został w zakładzie Legii Nadwiślańskiej. Leczył się i został uwolniony z pensją 6 XI 1811 r., dymisjonowany 4 X 1811 r. Przeszedł do służby w armii Księstwa Warszawskiego. 29 IV 1812 r. przeznaczony został do Batalionu Zaprzęgów Wojskowych, gdzie objął stanowisko płatnika. Z tego Batalionu w stopniu kapitana przeszedł do 6 Kompanii Weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów, gdzie pełnił dozór nad obiektami wojskowymi w Zamościu. Miał syna Stefana. Zmarł 23 I 1824 r. w Zamościu.
