Biogram:
Jutrzenka Paweł (1781-1853) - podoficer armii pruskiej, oficer Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, kawaler Legii Honorowej. Urodzony 6 II 1781 w Trzebiatowie jako syn Pawła i Anny z d. Fiszer. Wstąpił 11 IV 1797 do Korpusu Kadetów Berlińskich, a stamtąd do armii pruskiej w stopniu podchorążego do Pułku Piechoty Reinhardt nr 52. W 1798 został podporucznikiem z przeznaczeniem do Pułku Piechoty von der Marwitz nr 38. W 1804 był podporucznikiem w 28 Pułku Piechoty pod komendą generała-majora Johanna Mathiasa von Malschitzky’ego. Walczył w kampanii 1806 przeciwko Francji. Opuścił armię pruską 3 XII 1806. Dn. 24 XII 1806 wstąpił do 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu podporucznika. Awans na porucznika otrzymał 15 VII 1807, a na kapitana 8 VII 1808. Walczył w kampanii 1807, 1812 i 1813. Uczestniczył w obronie Głogowa 7 XI- 3 XII 1806, bitwie pod Tczewem 15 II 1807, oblężeniu Gdańska i Twierdzy Wisłoujście. Został ranny w jednej z potyczek kulą karabinową w lewe udo 16 IV lub 14 V 1807. Walczył pod Frydlandem 14 VI 1807, pod Tylżą 1 I 1813, pod Labiau 3 I 1813 i w dniach 17 I-29 XII 1813 bronił Gdańska. 5 VI 1813 otrzymał Legię Honorową. Służył w 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. 2 II 1815 został przeniesiony w stopniu kapitana do 2 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego. Dn. 9 II 1816 został wybrany obrońcą z urzędu Kantego Zaborowskiego, żołnierza 2 Pułku Piechoty, oskarżonego przed sądem wojennym za okradzenie kościoła w Przasnyszu. 30 III 1817 otrzymał awans na stopień majora. 31 III 1818 przeniesiono go do 1 Pułku Strzelców Pieszych. 22 VIII 1823 został odkomenderowany na oficera żywieniowego dywizji ułanów w czasie marszu na ćwiczenia pod Brześć Litewski i z powrotem. 24 V 1829 został podpułkownikiem z przeznaczeniem na dowódcę 2 Batalionu 1 Pułku Strzelców Pieszych. 13 I 1830 został dowódca 1 Batalionu tego pułku. 24 V 1830 otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 20 lat. Zmarł 10 VII 1853.
