Biogram:
Jurgaszko Jakub (1775-?) - żołnierz armii Wielkiego Księstwa Litewskiego, armii rosyjskiej oraz Księstwa Warszawskiego. Urodzony 1 V 1775 w Słonimiu. 4 VIII 1788 zaciągnął się jako kanonier do Korpusu Artylerii Wielkiego Księstwa Litewskiego. 13 VIII 1790 awansował na bombardiera a 18 VII 1794 został ogniomistrzem. Walczył w bitwie pod Brześciem Litewskim 22 VI 1792. W czasie insurekcji kościuszkowskiej uczestniczył w bitwie pod Wilnem 22-23 IV 1794, starciu pod Lipawą 16 VII 1794 i Grubinem 17 VII 1794. W czasie tej ostatniej został ranny kulą karabinową w prawą rękę. 6 XI 1794 podczas obrony Pragi dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do 28 XII 1796. Dn. 25 VIII 1797 w stopniu podchorążego zaciągnął się do armii rosyjskiej z przeznaczeniem do 23 Niżowskiego Pułku Piechoty. Walczył w kampanii w Italii w 1799. Uczestniczył w bitwie pod Lecco (26 IV 1799), w potyczce pod Brassignano oraz podczas forsowania rzeki Pad (12 V 1799). Walczył pod Pessetto i w oblężeniu Casalio (21-25 V 1799). Brał udział w oblężeniu i zdobyciu miasta i cytadeli w Turynie (5-21 VI 1799), bitwie pod Trebbią oraz Tidoną (18 VI 1799) i Nura (21 VI 1799), oblężeniu Alessandrii (10-21 VII 1799) i zamku Serravalle (4-9 VIII 1799). Z wojskami francuskimi bił się również pod Novi (16 VIII 1799), na przełęczy św. Gotarda (25 IX 1799) i Teufelsbrücke (26-28 IX 1799). Dn. 28 VII 1799 otrzymał Order św. Anny 4. klasy. Osłaniał odwrót wojsk rosyjskich w dolinie Muottatal (29-30 IX 1799). 2 X 1799 uczestniczył w potyczkach pod Netstal i Näfels nad jeziorem Walensee. W dniach 5-11 X 1799 wraz z resztą wojsk rosyjskich przeprawił się przez Alpy. 15 X 1799 otrzymał awans na podporucznika, a 7 XII 1800 na porucznika. 16 V 1803 został przeniesiony do 53 Wołyńskiego Pułku Piechoty. 15 I 1804 został awansowany na sztabs-kapitana. Walczył w bitwie pod Austerlitz 2 XII 1805. Walczył w kampanii 1806-1807 pod Pomiechowem 14-17 XII 1806. Został ranny kartaczem w lewą nogę. 13 I 1808 został awansowany na stopień kapitana. 21 VII 1808 z powodu odniesionych ran został zdymisjonowany z armii z całkowitą pensją z pozwoleniem noszenia munduru. 30 IX 1812 zaciągnął się do powstającej armii litewskiej w stopniu kapitana z przeznaczeniem do służby na komendanta placu 1. klasy w Słonimie. Walczył w bitwie pod Słonimem 19-20 X 1812 oraz pod Bielicą 21 X 1812. Dn. 6 I 1813 z funkcji komendanta placu został przeniesiony do sztabu głównego armii Księstwa Warszawskiego (8 korpusu Wielkiej Armii). Służył w sztabie tego korpusu od 7 V 1813. Wszedł w skład 1 Kompanii Gwardii Honorowej. Walczył w bitwie pod Löbau 8 X 1813, pod Lipskiem 16-19 X 1813 oraz pod Fuldą 25 X 1813. W czasie tej ostatniej został wzięty do rosyjskiej niewoli, w której przebywał do VI 1814. 28 X 1813 otrzymał Legię Honorową. 28 XII 1813 generał Jan Henryk Dąbrowski wydał rozkaz o wykreśleniu go z kontrol Gwardii Honorowej. 1 VII 1814 został umieszczony w koszarach warszawskich a w VIII 1814 odkomenderowano go do komendy placu w Warszawie. 15 II 1815 został kapitanem adiutantem komendy placu w Warszawie. 6 IX 1821 eskortował Wielką Księżną Aleksandrę Fiodorównę w jej podróży z Królestwa Polskiego do Cesarstwa Rosyjskiego. 9 IV 1816 był urlopowany na 28 dni do guberni grodzieńskiej. Trafił do służby nieliniowej 13 XII 1816. Natomiast dn. 28 I 1817 został skierowany do Korpusu Żandarmerii. Od połowy X 1817 był dowódcą żandarmerii w województwie mazowieckim. 26 VIII 1819 Komisja Rządowa Wojny potwierdziła posiadanie Krzyża Złotego Virtuti Militari. 14 IX 1830 otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 15 lat.
