Biogram:
Bieńkiewicz Tomasz (1791 - ), oficer Wojska Polskiego okresu napoleońskiego i Królestwa Polskiego. Ur. 21 XII we wsi Kałówka na Podolu.
Służbę wojskową rozpoczął, wstępując na ochotnika 1 XI 1809 do 5. Pułku Piechoty Galijsko-Francuskiej, włączonego następnie do wojska Księstwa Warszawskiego i przemianowanego wpierw na 17., a następnie na 16. Pułk Piechoty. 6 V 1810 awansował na kaprala, a 10 X 1811 na furiera. Uczestnik kampanii rosyjskiej 1812 r., brał udział w bitwach pod Smoleńskiem 17 VIII, Możajskiem 5 IX, Czirikowem 29 IX, Wiaźmą 3 XI. W bitwie pod Berezyną 27 XI został lekko ranny w głowę i dostał się do niewoli.
Zwolniony, powrócił do kraju i 1 III 1815 został przydzielony do 4. Pułku Piechoty Liniowej. 20 VI otrzymał awans na sierżanta. Ukończył w 1819 Szkołę Podchorążych Piechoty w Warszawie i 30 III powrócił do pułku w stopniu podporucznika. 19 II 1826 przydzielony do batalionu weteranów czynnych, 30 IX zaś do kompanii poprawczej twierdzy Modlin. 12 I 1828 otrzymał przydział w 3. batalionie weteranów czynnych. 22 II 1828 urlopowany na dwa miesiące.
Księga Pamiątkowa 1830-29.XI-1930: szkice z dziejów piechoty polskiej, Ostrów-Komorowo 1930, s. 179; - Archiwum Główne Akt Dawnych, Komisja Rządowa Wojny z lat 1815-1832, sygn. 364, 11 - 14.
