Biogram:
Klemens Izajewicz (1784-?), oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 1784 we wsi Górce pod Warszawą jako syn Ignacego, w Królestwie Polskim urzędnika konsumpcyjnego, zamieszkałego w Karczewie i Marianny z domu An.
Służbę wojskową rozpoczął w 1806 w 2 Pułku Piechoty Wojska Polskiego. Odbył kampanie 1807 i 1809. 1 VIII 1811 mianowany został podporucznikiem, a w 1812 - osobiście przez cesarza Napoleona - porucznikiem. W czasie kampanii 1812 znajdował się 17 VIII w bitwie pod Smoleńskiem, 7 IX pod Możajskiem, 29 IX Czerykowem, 2 X pod Woronowem, 18 X pod Tarutino i 3 XI w bitwie pod Wiaźmą.
Został przeniesiony z 2 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika do Batalionu Wzorcowego Strzelców Pieszych 25 III 1815, a 20 VI tego roku do Batalionu Strzelców Pieszych Gwardii. Od 27 IX 1817 służył w Pułku Grenadierów Gwardii. Został mianowany kapitanem 6 XII 1818. Był dowódcą kompanii w 1820. 24 V 1830 otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby (18 l. 1 m. 16 dni tj. od 8 IV 1812).
Dnia 31 I 1816, zamieszkały przy ul. Wiejskiej 1737, poślubił Felicjannę-Konstancję Merlini, (ur. w 1787 w Warszawie w parafii św. Jana i zmarłą w Warszawie 18 VII 1856), z którą miał córki.
