Biogram:
Iwaszkiewicz Anzelm, oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, działacz Towarzystwa Patriotycznego.
Urodził się w 1790 w Łukaszowie, w Rosji, jako syn Ignacego i Anny.
Wstąpił w 1808 do służby w 3 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Odbył kampanię 1809 i w tym roku mianowany został podporucznikiem.
Awansował na porucznika 1 VI 1811 z przeniesieniem do 10 Pułku Piechoty; 30 XI przeszedł do 6 Pułku Piechoty, a 14 XII do 3 Pułku Piechoty. Dnia 24 IX 1812 postąpił na stopień kapitana. Uczestniczył w kampanii 1812 i walczył w bitwach pod Smoleńskiem (1 VIII), Możajskiem (7 IX), Czerykowem (29 IX) i nad Berezyną (28 XI). Uczestniczył w obronie Modlina w 1813, podczas oblężenia został przeznaczony 24 III 1813 do inspekcji generalnej nad rekonwalescentami opuszczającymi lazaret a 19 VII mianowany wagenmajstrem twierdzy. Potem przeniósł się do Gwardii Honorowej, gdzie był odnotowany 17 I 1814. W wojskach Królestwa Polskiego służył w Batalionie Wzorcowym Grenadierów od 25 II 1815 a potem, od 18 VI 1815 w 2 Pułku Piechoty Liniowej. 27 XII tego roku otrzymał urlop na 28 do Kijowa. Już w stopniu majora został dymisjonowany z powody spraw rodzinnych z pozwoleniem noszenia munduru w dniu 4 III 1817. Potem działał w Towarzystwie Patriotycznym, które propagował na Wołyniu i Podolu oraz utrzymywał kontakty z dekabrystami.
W załatwieniu reskryptu Komisji Rządowe Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego z dnia 30 VII 1832 nr 6805/19312, Wydział Policji Komisji Województwa Mazowieckiego obwieszczeniem z dnia 6 VIII 1832 nr 51082/5698 polecił wójtom gmin oraz prezydentom i burmistrzom miast ustalenie miejsca pobytu Iwaszkiewicza i jego stanu majątkowego. Określony wtedy byłym pułkownikiem Wojska Polskiego. Aresztowany, pozbawiony szlachectwa i zesłany do Tobolska, gdzie przebywał do 1841. Po uwolnieniu osiadł w Odessie, ożeniony z Rosjanką.
